Archive for the ‘ქართული ომები’ Category

გარყვნილნნი

დღეს მეგობარს შევპირდი პოზიტიურ პოსტს დავწერთქო, მაგრამ სახლში გრადუსში მოსულს, ისეთი სურათი დამხვდა ძნელია სხვა რამეს მივაქციო ყურადღება.

გუშინდელ პოსტში “შევეხე” გოგონას რომელსაც კოცნაზე პრობლემები ჰქონდა და შევეცადე გვერდში დავდგომოდი. დღეს სექსიზიზღია ეკა მინდა გაგაცნოთ. :დ

აზრზე ხართ?! შეყვარებულმა სექსი სთხოვა. მდედრმა წამიერი სისუსტე გამოიჩინა და დასთანხმდა, თუმცა საბედისწერო პაემანზე მაინც არ მივიდა და თავისი ღირსება არავის შეალახვინა. წარმოიდგინეთ სახლში რომ გაიგონ მშობლებმა, რომ გოგო გათხოვებამდე სასურველი მამაკაცის სხეულთან ინტეგრირდება, საკუთარ შტეფცელში ვილკას აყოფინებს ბიჭს ან პოპულარული ქართულით რომ ვთქვა ჟიმაობს.  მაგარი სკანდალი იქნება ოჯახში.

ეკას გაუმართლა, მშობლებმა ჯერ–ჯერობით არაფერი არ იციან. გული ყველას ქუსლებში გვეპარება იმაზე დარდით, რომ მშობლებმა შეიძლება სიმართლე შეიტყონ ეკაზე, რაიმე სახის დოკუმენტი ჩაიგდონ ხელში, ან კვლავაც პოპულარული ქართულით თუ ვიტყვი დაატყნან(მე მაპატიეთ ეს სიტყვა) ფაქტზე.

ეხლა ვიფიქრე ანალიზსს გავუკეთებთქო ამ წერილს, მაგრამ მერე მივხვდი რომ უაზრო დროის ხარჯვა იქნებოდა, მაგარი გადაღეჭილი თემაა. უბრალოდ ხანდახან ასეთი მძიმე შემთხვევები, მაგრად მახალისებს ხოლმე.

ჩემი შემდეგი პოსტი დანამდვილებით ვიცი რომ აღარ იქნება ასეთ მარაზმებზე, რამდენიმე საინტერესო ვიდეო მინდა გაგაცნოთ. ნადვილი ხელოვნების ნიმუშები(სერიოზულად ვამბობ).

p.s ორივე ფოტოსთვის დიდი მადლობა ico–ს.

დავივიწყოთ სექსი და კოცნა!!!!!

დღეს საბოლოოდ დავრწმუნდი რომ ცუდი ადამიანი ვარ. დიახ მეგობრებო, ჟურნალმა “სარკემ” დამარწმუნა ჩემი პიროვნების ამორალურობასა და სიბილწეში.  მივხვდი რომ ძალიან შორს შევტოპე და დროა დავამუხრუჭო.

“შეყვარებული კოცნის გამო დავკარგე”  ამ წერილის შემდეგ ჩემი ცხოვრება რადიკალურად შეიცვალა. ჩემთვის ნათელია, რომ ქართველი გოგო არაა მზად ქორწილამდე კოცნისთვის, სექსისთვის ან თუნდაც ნარდში შაში ჩარის გაგორებისთვის. ქართველი გოგო კდემამოსილი და უმწიკვლო უნდა იყოს, არ უნდა სცხვენოდეს თავისი საქციელის და არაფერი არ უნდა დააძალო. არც ქორწინებამდე ურთიერთობისას და არც შემდეგ. შეყვარებული გოგო მზადაა სატრფოსთვის მრავალი სიგიჟე ჩაიდინოს : აკოცოს, გაზის ბალონი დატენოს, ნისიად “ზეიკიძის” ძეხვი აიღოს ან საერთოდ ოთხი ნომერი კენტი უყიდოს ტურფას. ეს მამაკაცების ბრალია, გვიყვარს როდესაც გოგო ჩვენი გულისთვის დათმობებზე მიდის, ექსტრემალურ სიტუაციებში უწევს ყოფნა ან რაიმე არაადამიანურს აკეთებს. ბოჰემურ ცხოვრებას მიჩვეული ყმაწვილები ვგიჟდებით გოგოსთან ერთად მეტრო “თავისუფლებიდან” “რუსთაველის” მეტრომდე გზის ტკეპვნას, მთელი ღამე მესიჯობასა და ადნაკლასნიკებზე საჩუქრების ჩუქებაზე.

სამწუხაროდ ეჭვები მკლავს და მიწას მითხრის იმაზე ფიქრში, რომ გოგომ რომელმაც მე მაკოცა შეიძლება სხვასაც აკოცოს. შეიძლება სხვასაც დაუწეროს 5–იანი ან ათხოვოს თავისი ქსეროქსები უნივერსიტეტში. მაგიჟებს იმაზე ფიქრი რომ არ მაქვს იმის გარანტია, ჩემი მომავალი მეუღლე, ჩემამდე ტუჩშეუბილწველი იქნება, არ მაქვს იმის გარანტია რომ მას ჩემსავით ეყვარება კენგურუ ჯეკი ან შარლ აზნაურის პროფილი, თუნდაც ტერენტის ლექსები ან ჰიჩკოკის ფილმები.

მე ვიწყებ ახალ მოძრაობას და გთხოვთ ყველას შემომიერთდეთ– ქართველი გოგო კოცნის გარეშე. მოდით მეგობრებო ქორწინებამდე სიწმინდეები შევინახოთ. მთავარი ხომ უბრალოდ ურთიერთობაა, სულიერთი თან. ნუ ვეამბორებით ერთმანეთს, უკეთესია ჯოკერი ვითამაშოთ, სეფისკვერები ვჭამოთ და კიმ კარდაშიანის პორნოებს ვუყუროთ.

ქართული ომები ეპიზოდი VII:მე კაცი არ ვიყო თუ…

ეს ჩემი რიგით მე-100 პოსტია ჩემს ბლოგზე. 5 თვეა რაც Faukclub(საინტერესოა რამდენმა ადმაიანმა იცის რას ნიშნავს ეს სახელი :დ) არსებობს და ამ დროის მანძილზე ძალიან შევეჩვიე ჩემს პირმშოს.

მინდა ეს პოსტი გარდამტეხი მომენტი იყოს ბლოგისა და ჩემს ცხოვრებაში, ვაპირებ რაღაც-რაღაცეები შევცვალო და ამას დღეიდან დავიწყებ. ძალიან მინდა უკეთესი ადამიანი გავხდე, კი ვიცი რომ Self improvement is masturbation(ტაილერ დერდნერის სიტყვებია Fight Club-იდან) მაგრამ ექიმებს თუ დავუჯერებთ ხანდახან ჩუკენობაც კარგია თურმე.

1)Одноклассники – ფულს გადავიხდი და ყველა მეგობარს 5+-ით დავუწერ, შემდეგ ყველას დავუკომენტარებ ფოტოებს და ამით ბევრის გულს მოვიგებ. გადავიღებ სურათს სადაც ორ გოგონაზე მექნება ხელი გადახვეული, რომელსაც ამავე საიტზე განვათავსებ და შემდეგი სახლის წარწერას დავურთავ:”აუ რა დრო ვატარე უკრაინაში. ბოზიიიიიშ”

2)Facebook – ყოველდღე ძალიან ბევრ ტესტებს გავაკეთებ, რომელთა პასუხებს აუცილებლად დავაფაბლიშებ. დავტაგავ მეგობრებს ყველა სახის სურათებში – ჰოროსკოპით ვინაა, Simpsons-ის რომელ პერსონაჟს ჰგავს, რა ფერის ტრუსიკის ჩაცმისას ექნება სახეზე ღიმილი ან რომელ ფილმში ჰგავს ბრუს ლიის.  დილით და საღამოს გავაკეთებ ტესტებს სადაც დღის მეგობარს, სექსუალურ პარტნიორს, მტერს, თამადას, მეკვლესა თუ მარშუტკაში ფულის გადამხდელს გავიგებ ვინაა.

3)შეყვარებული – აუცილებლად გავიჩენ შეყვარებულს. საშინელებაა როდესაც სიჭაბუკის საუკეთესო წლებს, სრულიად მარტო ქალის სითბოსა და სიყვარულს მოკლებული, ბნელ კუნჭულში მიგდებული, სასოწარკვეთილი ვატარებ. მინდა გოგონა რომელიც სიტყვობანას თამაშისას ა ასოზე “აკულას” მეტყვის და ამით თავის გონებამახვილობას დამანახებს, მჭირდება მდედრი რომელიც მხოლოდ მანამდე მოუვლის თავს სანამ არ დარწმუნდება, რომ მიყვარს და მერე ცელულიტის მორევში ჩაეფლობა. მინდა მყავდეს გოგონა გვედით რომელთან ერთადაც აისსა და დაისს შევხვდები, ვიცინებ, ვიმხიარულებ,  კომშის კამპოტს მოვხუფავ, მოცხარის “დიროლს” ვიყიდი და… მეტი რაღა უნდა გინდოდეს ადამიანს

4) მეგობრები – თავს მათ მივუღძვნი, ვიმუშავებ რომ ბაჩოს არაფერი მოვაკლო, თსუ-ში ვივლი რომ მაგდა გავახარო, ცეკვას ვისწავლი რომ მაროს ქორწილში გავიგიჟო თავი, ლივერპულს შევიყვარებ რომ გიორგი კმაყოფილი იყოს, პორნო ვარსკვლავი გავხდები რომ დათოს ჩემი ვიდეოები მივუძღვნა,ნაითს x box-საც ვუყიდი, ახალ PC-საც და playstation-საც რომ თვითონად დაისვენოს და “მეგალაინის” გამყიდვლებიც დაასვენოს ყოველ კვირა სიარულით. ანისთვის არაფერს გავაკეთებ, მას მუდამ უხარია ძველებური ნიკას ნახვა. სხვა მეგობრებსაც არ დავივიწყებ ყველასთვის შევიცვლები, მინდა სხვა ადამიანი ვიყო.

5)მე – მორწმუნე გავხდები. სამსახურს უფრო იოლად ვიშოვი, ხალხს უფრო მეტად ვეყვარები. დიდბალთიან ქამარს ვიყიდი, ტელეფონზე პასუხისას ხმას დავიბოხებ, მარშუტიკს გაჩერებისას “ვაჟნი” გავხდები, ნაკლებ ცინიკოსი გავხდები, სამაგიეროდ უფრო მეტ ხუმრობებს ვიტყვი(მოვიგონებ თუ რაცაა) ვაგინაზე და პენისზე.

ეხლა დავფიქრდი და ეს ცვლილებები სწორად უნდა გავატარო, ერთი შეცდომა და შეიძლება დავიღუპო, თუ რათქმაუნდა ამ ყველაფრის გაკეთების შემდეგ ისედაც დაღუპული არ ვიქნები.

ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

სასურველია გაიღიმო

მაგარი მშიერი შესვენებაზე გამოვარდი “იმედიდან”, იქვე “ნიკორას” fast food ჯიხურია, მაგარს აქებდნენ მსახიობები და სცენარისტები და ვიფიქრეთ(მე და ირაკლიმ A.k.A ანტონა პაპა) ვეწვიოთ და დავაგემოვნოთ რამეთქო.

15 წუთი ველოდეთ ორ ჰამბურგერს და გამყიდველი ისეთი სახით მიყურებდა ეს დრო მეგონა თავის სისხლსა და ხორცს მიხვევდა პურში.

მომსახურების დონე ჩვენს ქვეყანაში რომ ძალიან დაბალია ეს არავისთვის არ იქნება სიახლე. საუბარი არ მაქვს იმაზე ვინ რამდენად იცის თავისი საქმე(კონსულტანტები გვყავს ხშირ შემთხვევაში ინტელექტით შეშის დონის), მე მინდა ყურადღება გავამახვილო კლიენტისადმი დამოკიდებულებაზე.

თბილისში მომღიმარი და თბილად მოსაუბრე გამყიდველი, რომ ნახო ან აფთიაქში უნდა შეხვიდე(PSP ან Aversi) ანდა McDonald’s-ში. დანარჩენი რა ადგილსაც არ უნდა ეწვიო ყველაფრის სურვილს დაგიკარგავენ. კაფეებში მენიუ ზლაზვნით მოაქვთ, კითხვებზე პასუხის გაცემა ოფიციანტებს მაგრად ეზარებათ, არადა ფულს სწორედ მაგაში უხდიან და ვგონებ “ვაჟნობა” საჭირო არ არის.

ტანსაცმლის მაღაზიებში საერთოდ ქვის ხანაა. პეკინზე განსაკუთრებით. ვერაფერს ვერ შეეკითხები კონსულტანტ/გამყიდველს. “ზედ აწერია ფასი”, “ვერ ხედავ რომ არ გვაქვს” და ასეთი ფრაზები გიშორებენ თავიდან, არადა ისეთი შეგრძნება მაქვს, რომ სამუშაოდ იმიტომ აიყვანეს რაღაცა გაყიდოს და არა იმიტომ კლიენტს თავი და მაღაზია შეაზიზღოს.

რატომ უნდა ყველას უზრდელი ითამაშოს, მაშჲნ როცა ეს საჭირო საერთოდ არ არის. რა საჭიროა სერიოზული და “90-იანი წლების ძველი ბიჭი” ვარ ხმით საუბარი მაშჲნ როცა ეს ანტირეკლამას გიკეთებს.  საქართველოში როგორ ემსახურებიან ისე, რომ ევროკავშირის რომელიმე ქვეყანაში გამყიდველმა გააკეთოს სასამართლოში უჩივლებენ ალბათ და მინიმუმ სამსახურს დააკარგვინებენ. ან უფროსები არ ჰყავთ რომ შეამოწმონ როგორ მუშაობენ მათი ქვეშევრდომები ან ვინმე ნაცნობი, არა ჰომო ერექტუსი ან ნეანდერტალერი რომ თანამედროვე ადამიანი ასე არ უნდა იქცეოდეს, რომ ჯერ კლიენტს უნდა მომესახურო და მესიჯის წერა მერე უნდა დაამთავრო, უნდა შეეცადო საქონელი მისთვის მიმზიდველი გახადო და არა “ხო ხედავ არ გვაქვს” უპასუხო.

ხო ნუ მარტო მაკდონალდსი და აფთიაქებში არ არის ნორმალური მომსახურება, პოსტის ბოლოსკენ რამოდენიმე მაღაზია და კაფეც გამახსენდა, თუმცა მთლიან სურათს ეს ვერაფერს შველის.

რამდენიმე სურათი ანუ ეპიზოდი საქართველოდან

სიცხე მაქვს და თავი მისკდება 2 დღეა. ძალიან მეზარებოდა რამის დაწერა ამიტომაც 140 სიტყვით შემოვიფარგლები, ნუ რაც უფრო მეტს ვწერ ეხლა მით უფრო იზრდება ეს რიცხვი. ::დ

1)

ეს არის შემთხვევა, როდესაც ქართული ენის უშრეტი სიყვარული ერწყმის ელემენტარულ კულტურის ნორმებს და მიიღება მამულიშვილი რომლებიც ყველაფერზე წავა სიწმინდის დასაცავად.

2)

ქართველებს ხშირად გვჩვევია მარიაჟობა. გვიყვარს როდესაც ჩვენი შესაძლებლობების დემონსტრირებას ვახდენთ, აგერ ნათელი მაგალითი ამისა.  პიროვნება რომელიც არაერთ ენას ფლობს, თან უმაღლეს დონეზე, აკეთებს რეკლამას.

3)

მას შემდეგ რაც თბილისში არ გაამართლეს შვეიცარიულმა, ბერძნულმა, თურქულმა, მშვიდმა, ჩალისფერმა, ჩახუჭუჭებულმა, ქანჩმომარჯვებულმა და პირშიჩალაგამოვლებულმა პურებმა, სრულიად ახალი სახეობის “გაბრაზებული პურებით” შეგვეძლება პირის ჩატკბარუნება/ჩაკოკლოზინება.:დ თან ბრაზობ მიშაზე, ოპოზიციაზე, ანდაც გლობალურ დათბობაზე და გაბრაზებულ პურს ჭამ პარალელურად, რითაც ხაზს უსვამ შენს განწყობას.

4)

სამწუხაროა რომ ამ დაწესებულების აბონიმენტი ძალიან ძვირი ღირს. არადა მუდმივ კლიენტად გახდომაც ძნელია, წარმოუდგინეთ ცალკე უფროსობას უნდა უცინო ცალკე მიმტანებს, მოკლედ ძნელად მისაღწევია ჩიხირთმა და ხაში.

5)

მიხარია რომ ტრეფიკინგთან დაკავშირებული პრობლემები თითქმის აღმოიფხვრა საქართველოში. ამ ფოტოს რომ ვუყურებ ვხვდები, რომ მყარი ნაბიჯებით მივიწევთ წინ, ევროკავშირისაკენ.

6)

არანაირ კომენტარს არ გავაკეთებ უბრალოდ მაინტერესებს რა დაწესებულებაზეა გაკრული ეს ფურცელები.

ეს ჩვენ ვართ ინვალიდები

ამ პოსტის დაწერას დასვენებული და დამშვიდებული ვაპირებდი, მაგრამ ისე გამოვიდა რომ ძალიან მაგრად დაღლილი და 1,5 ლიტრა ღვინოს ნასვამი ვწერ.

ორიოდე დღის წინ მარშუტკის მძღოლმა რომელშიც მე ვიმყოფებოდი ინვალიდ ადამიანს(ყავარჯნებზე იდგა) არ გაუჩერა მანქანა, ეს სანამ ამოვა მანამდე დროს დავკარგავო, ღმერთო შენ მაპატიე რომ ვერ ვეხმარები ამ ადამიანსო და პირჯვრის გადაწერით განაგრძო გზა. გავღიზიანდი მაგრად. მეჩქარებოდა მე იმედში, მაგრამ იმ ინვალიდს რა დრო უნდა წაერთმია ჩემთვის, დიდი-დიდი 40 წამი. ეს დრო ჩემთვის არაფრის მომცემი იყო, იმ გაჭირვებულ ადამიანს კი გარეთ უაზროდ დგომას აარიდებდა.

დიდი ხანია რაც ვუკვირდები, რომ ინვალიდებს საქართველოში საჭირო ყურადღებას არ აქცევენ.  მაგარი კიდია  ხალხს რას და როგორ შვება სხვადასხვა გრძნობის ორგანოწართმეული ადამიანი.   ინვალიდის სავარძლის სპეციალური “გზა” არსებობს ბევრგან, აღარაფერს ვამბობ იმაზე რომ ხალხი ყურადღებას არ აქცევს მათ დეფექტს. კი ძალიან კარგია როდესაც ადამიანს არ აგრძNობინებ, რომ ის შენგან განსხვავდება, მაგრამ ძალიან ცუდია როდესაც ცალფეხა ადამიანს სკამზე დაჯდომას არ აცლი ისე ქოქავ მანქანას. არადა ასეთი რამ  ძალიან ბევრჯერ მინახავს მარშუტკაში.

ყველაზე გულისმარევი ის ფაქტია, რომ სუფრებზე და საუბრებში ყველა თავს იკლავს ან სასმის სასმისზე ცლის ინვალიდების დალოცვაში ანდა დემაგოგიას ეწევა მათი უფლებების დაცვისას, მაგრამ როცა მართლა შეუძლიათ მათი დახმარება მაშინ ხელს არ ანძრევენ, ამრეზით უყურებენ ხალხს რომლებიც ცდილობენ  მწვანის ანთებისას ქუჩა გადაკვეთონ რაც შეიძლება სწრაფად ან რომელიმე მუნიციპალურ ტრანსპორტში შესვლას ლამობენ და შედარებით დიდ დროს უთმობენ ამას.

რაღაც-რაღაცეების პატივისცემა ისე უნდა ვისწავლოთ რომ საკუთარ თავზე არ გამოვცადოთ. მერე ყველანი მაგრები ვართ აი ღმერთმა ეს გვიქნა და ის გვიქნა, იგივეს არავის ვუსურვებ და ასეთი რაღაცეები.

სუნიანი ტანსაცმელი, კიანუ რივზი და ტელფონის ზარი

პირველი სექტემბერი პირველ იანვარზე უფრო მეტად ცვლიდა ადამიანთა ცხოვრებას საქართველოში. 4-5 წელია სწავლის გადაწევამ და საზღვაო სეზონის გახანგრძლივებამ დააკარგვინა მას ეს ფუნქცია. არადა რამდენი რაღაც ხდებოდა ხოლმე პირველ რიცხვში.

1)სკოლის დაწყება ანუ სუნიანი ტანსაცმლები

პირველში სკოლა იწყებოდა და აბა რომელი ბავშვი იკადრებდა პირველ დღეს კლასელებთან გამოცხადებულიყო ისეთი ტანსაცმლით რომელიც თუნდაც ერთხელ ეცვა მანამდე სადმე. მახსოვს სუნს ვგრძნობდი სიახლისას სკოლაში. ბაზრობის, ბოტასის სპეციფიკურ სუნს, ახალი ჯემპრისა თუ მაღაზიაში ნაყიდი მაისურის “არომატს” . ვერასოდეს ვერ ვიტანდი ამ ტრადიციას, ყოველთვის ვცდილობდი აგვისტოში გამეცვითა ყველაფერი, ან გვიან მეყიდა.

ეხლა უნივერსიტეტშიც იგივე ხდება პრინციპში. სუნი სუნად დარჩა.

2)ყვავილები და ბანბანერკა

დამრიგებელს ყვავილებს ვინც არ აჩუქებდა ის არ აფასებდა თავის აღმზრდელს.  ხოლო ყვავილებთან ერთად ბანბანეკრასაც თუ მიართმევდა მასწავლებელს ამით ხაზს გაუსვამდა იმ უდიდეს სიყვარულს რომლითაც ის იყო აღვსილი.

3) ახალი გადაცემები

გაცილებით მეტი სიახლე იყო ხოლმე ტელევიზიებში ყოველწლიურად. ახალი იდიოტური სერიალები, ასევე მცდელობები კარგი შოუებისა თუ გადაცემების გაკეთების.

ეხლა ეს ყველაფერი ხან როდის ხდება და რან როდის. ერთი ისევ ისე დარჩა 2 სექტემბერს კიანუ რივზის დაბადების დღეა. ეს ბიჭი ნეოს როლისთვის დაიბადა, თორემ დანარჩენი მაგისგან მსახიობი არ გამოვა არაფრით, მაგაზე მეტ ემოციას ეკრანზე შეშა აჩვენებს ხოლმე.

პ.ს ამ წამს დოდკამ დამირეკა და ხვალ იმედსა შინა დაგვიბარეს ეს ყველაფერი ვილის ორატორული გამოსვლის ფონზე მითხრა. გამიხარდა ერთობ, ეტყობა ღამის შოუს სტუდიას, რომ მართლა სიახლე სჭირდებოდათ და უბრალოდ არ მაინუნობდნენ, როგროც ამას საქართველოს ტელევიზიებში სხვადასხვა გადაცემებში აკეთებენ ხოლმე.

”იმპორტული” პოსტი

გუშინ დილაუთენია მამაჩემმა გამაღვიძა, სამი თავისუფალი დღე მაქვს და სამეგრელოში წავიდეთო. ყოველ წელს ჩავდივარ ხოლმე დასავლეთში, 5-7 დღით იდეაში დასასვენებლად.

მგზავრობის უმეტესობა მანქანაში მეძინა. მუსიკის თანხმებით ვხედავდი სიზმრებს, ერთი სურამში გამეღვიძა აი პურები რომ იყიდება იქ, ნაზუქებთან ერთად. 500 მეტრიანი მონაკვეთი რომ არის შექმნილი, სადაც რამდენიმე ათეული ქალი ხელს იქნევს, რომელშიაც ან პური უჭირავს, ან ნაზუქი.

ძალიან მიყვარს რიკოთზე გაკეთებული ხაჭაპურები. ოღონდ მართლა. აი ყველი რომ თითქმის არ აქვს, არც ცხიმი და არც არაფერი. დედაჩემის მეგრულ ხაჭაპურს მირჩევნია, რომელსაც ყველი ასკდება ხოლმე. სულ მაგაზე მეჩხუბება დედა ყველაფერი უბედურება და საზიზღობა გიყვარსო. საერთოდ გარეთ გაკეთებული ყველაფერი უფრო მიყვარს, ვიდრე მშობლიურ სახლში დამზადებული. არა დედაჩემი ძალიან ძალიან მაგარი მზარეულია, უბრალოდ მუღამი აქვს ”იმ ცუდის” ჭამას.

ჩავედი ზუგდიდში. ვნახე ჩემები. მაგრადაც დავლიე როგორც წესია. 2-3 დისკუსია გავმართე სხვადასხვა თემებსა თუ პრობლემებზე. კბილებით ვიცავდი ფაქტს რომ ქართველები არ ვჯიშდებით, რომ გოგო მოტაცების შემდეგ არაა აუცილებელი დარჩეს თუ არ უნდა იმ ბიჭთან ყოფნა, ზვიადი რომ არ არის დიადი პოლიტიკოსი და ყოველი სადღეგრძელოს შემდეგ პირჯვრის წერასა და ღმერთისათვის შეთხოვნას ჩემ გოგოს სამუშაო უშოვე და საქართველო გააბრწყინეო, ჯობია ხელი გაანძრიოს მისმა გოგომ ტვინთან ერთად, ნუ თუ ძალიან უნდა სხვა სხეულის ნაწილებიც ჩართოს საქმეში და ისე იშოვოს სამსახური.

ნაწყენი წავიდა სუფრიდან რამდენიმე კაცი. ჩემი წვერები და შორტი არ მოეწონათ(ძალიან ”ევროპულიაო” ) . დაფლეთილია უბედური და რაღაცეები მაქვს ამოქარგული :დ

კოღოებმა როგორც ყოველთვის შემიკიკინეს. დაახლოებით 5-6 ნაკბენი მაქვს უკვე, ღამე ყურთან მიბზუიან დილით კიდევ მკბენენ სადაც ხორცი მიჩანს ყველგან.

დღეს ჩემი ძმის ჩაბარებასთან დაკავშირებით სმა-ჭამა იმართება და ვინ თუ არა მე უნდა დავლიო ბლომად. მამაჩემისთვის დალევა არ შეიძლება და მე ვარ ოჯახის სახე. :დ

ორშაბათს თბილისში ვარ ისევ და იმედია ”იმედიდან” დარეკავენ ამ დღეებში.

პ.ს დაახლოებით ესეთი ვარ ეხლა სამეგრელოში. არა გარეგნულად(ჩაცმას ვგულისხმობ, თორემ ისე ისევ ასეთი ვარ არ გამიკეთებია პლასტიკური ოპერაცია), არამედ ”სულიერად”, არა უფრო ”სიმბოლურად” .  მე და ფერდინანდებს კიდევ ერთი ომი გვწყურია. :დ

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

ჩემი ოცნებაა!!!

მე ვოცნებობ ხოლმე. დიახ მეგობრებო ჩემნაირი ბგე ვაჟკაცი დროს უთმობს ფუჭ(ვინ იცის) ოცნებებს. მე მიხარია, რომ ალბათ პირველი ვარ ვინც ვაჟკაცობა და ოცნება ერთმანეთს დაუპირისპირა. ეს სხვა დროისთვის, ეხლა კი მინდა ჩემი ოცნებებისა და სურვილების მცირე ჩამონათვალი გაგაცნოთ.

მე ძალიან მინდა/ჩემი ოცნებაა

1)საქართველოში გოგოები ფეხებს კარგად იპარსავდნენ და შავ წერტილებს არ ვხედავდე ხოლმე

2)მდედრები ძუძუებს შორის თმას რამეს უხერხებდნენ. არაა სასიამოვნო, როცა მომავალი ბავშვების დედა ბანჯგვლით მიტოლდება და მამარცხებს ხოლმე.

3) ტაქსისტები ჩუმად ისხდნენ მანქანაში. საქართველოს გადარჩენის უეჭველი გეგმები და ფაიზაღი გზები მიშას გადაგდებისა არ მაინტერესებს დიდად

4)საქართველოს საფეხბურთო ნაკრებმა ფუნქციონირება შეწყვიტოს, ოფიციალურად.

5)საზოგადოებრივი ტელევიზიის სლოგანი “არხი განწყობისათვის” მაგივრად შეიცვალოს “ჩვენ გადაცემების გაკეთება არ ვიცით”

6)”თენდება გვიან” და “ყავა და ლუდის” ყველა სეზონი ნახოს ორივე სერიალის რეჟისორმა. იქნებ მიხვდნენ, რომ სატანას ემსახურებიან

7)მარშუტკის მძღოლები სულ არ წუწუნებდნენ, ბენზინს არ ასხამდნენ როცა მე ავდივარ მაშინ, სასურველია არც ზეთი გამოცვალონ და არც სვეჩები, ნუ თუ იკაცებენ და მანქანას დაქოქავენ ავლაბრამდე მადლობელი ვიქნები მხოლოდ.

8)მთელ მსოფლიოში მშვიდობა სუფევდეს. ეს ისე ვითომ მის მსოფლიოს შესარჩევ კონკურსზე ვარ. არავინ არ იცის რა ხდება, მუდამ ფორმაში ყოფნას ვცდილობ.

9)შალვა ნათელაშვილთან, ბოკერიასთან, სააკაშვილთან, ძმებ გაჩეჩილაძეებთან, სანიკიძესთან ერთად სუფრაზე დამსვა. მარტო ჩვენ რომ ვიყოთ პლიუს აქუაბრდია თამადად. სადღეგრძელოები მაინტერესებს მარტო.

10)უცხოეთში ყოველ მეორე კვირას ჩვენი თანამოქალაქეები თავს არ გვჭრიდნენ ძარცვითა და სირობებით.

11)Red Hot Chili Peppers-მა ახალი ალბომი გამოუშვას

12)Interpol-მა და Strokes-მაც ბარემ იგივე ქნას

13)საქართველოში ჩემი საყავრელი ბენდებიდან 3 მაინც ჩამოვიდეს

14)“ალანიამ” HDTV ხარისხით მაინც გაუშვას ფილმები. გვესმის რომ ბიტკომეტს მაგრად ხმარობენ და Ts და SCR ხარისხით ფილმებს სწრაფად ტრეულობენ, მაგრამ Tv-ში არც ისე კარგი საყურებელია მაგ ხარისხით ფილმები.

15)ყველაფერზე არ ასიგნალებდნენ მძღოლები.

16)ტანსაცმლის მაღაზიაშებში კონსულტანტები(გამყიდვლები) იღიმებოდნენ. ტანსაცმლის საყიდლად შევდივარ, მათ შესაბმელად ხო არა.

17) უპატრონო ძაღლები ერთდროულად ააალდნენ მთელს საქართველოში და დაიფერფლონ

18)Coldplay არ ითვლებოდეს ყველაზე კარგ ჯგუფად, Prison Break საუკეთესო სერიალად, “კოხორი” ყველაზე მაგარ ვიდეოდ, გუბაზ სანიკიზე ყველაზე დიდ პატრიოტად, Twilight ნორმალურ(მითუმეტეს კარგ) ფილმად და ლელა კაკულია წინასწარმეტყველად.

19)დაინგრეს სტერეოტიპი მუსიკის აზრზე არ ხარ თუ PInk Floyd ან Led Zeppelin არ მოგისმენია(არუსმენდი ან უსმენ), პაზოლინი, ბერტოლუჩი, ანტონიონი ან ბერგმანი თუ არ გიყვარს კინო არ იცი რა არის,  მარკესი თუ არ გიყვარს, დოსტოევსკის მამას თუ არ ეძახი ლიტერატურა შენთვის უცხო ხილია.(პირველი ვარიანტი)

20)დაინგრეს სტერეოტიპი მუსიკის აზრზე არ ხარ თუ Velvet Underground ან Radiohead არ მოგისმენია. ჯარმუში, კუბრიკი, ჰიჩკოკი ან ბარტონი თუ არ გიყვარს კინო არ გაგისინჯავს. კამიუსა და ვიანს თუ არ იცნობ ბორისას ლიტერატურაში ჩაინიკი ხარ, აჰჰ ხო კუნდერა გამომრჩა კიდევ. (მეორე ვარიანტი)

კარგი იქნება ეს 20 პუნქტი თუ შესრულდება, მანამდე კი სამი დღით თბილის ვემშვიდობები, ან ორით ვინ იცის.

პ.ს ეს სიმღერა მიყვარს მომავალი 3 დღე მაინც. დღეს ვიგემე პირველად და ძლიერ მომწონს.

Joanna Newsom – Peach Plum Pear

პ.ს 2 ძალიან ბევრი ტაგი გავუკეთე ამ პოსტს. მაინტერესებდა როდის მომბეზრდებოდა : ))))

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

ფრაზები რომლებიც მომავლის იმედს არ მაკარგვინებენ

2-3 დღის წინ ოჯახს ნათესავი გვეწვია.  ნუ მამაჩემა ეგრევე არაყი ჩააცივა, ნახევარ საატში სუფრა გაიშალა და სმა გარდაუვალი იყო. მამაჩემისთვის დალევა ცუდია, ამიტომ მაქსიმალურად ვცდილობ ხოლმე არ დალიოს და მის მაგივრად ორმაგ დოზებს ვიღებ ხოლმე. ამჯერადაც წელებზე შევიდგი ფეხი და კიდევ ერთხელ გავწიე ეს ჭაპანი.

შეზახორსებულმა ნათესავმა უცებ ისეთი ფრაზა ისეროლა(დაბლა უფრო კონკრეტულად), რომ ეგრევე პოსტის იდეა დამებადა. უფრო სწორედ მსგავს თემაზე პოსტი უკვე დაწერილი მაქვს და ეხლა მისი გაგრძელების ჟინმა შემიპყრო.

1) თქვენის ნებართვით …

დაგტოვებთ, ვუპასუხებ, დაგისხამთ, ბლა ბლა ბლა. სინამდვილეში არავინ არაფერს არ გეკითხება, უბრალო პირფერობაა და ვითომ ზრდილობიანად თავის წარმოჩენა.

2) შენ ხარ ჩემი ბატონი

აი ამ ფრაზას საერთოდ ვერ ვწვდები. კი მესმის, რომ საქართველო ხშირად იყო გარესე მტრის მბრძანებლობის ქვეშ, გასაგებია რომ თავმდაბლები ვართ და კდემამოსილნი, მაგრამ ვგონებ არაა საჭირო ასე ტრაკში შეძრომა.

3)ბოდიში და…

არ ვიცი თქვენ შესწრებიხართ თუ არა სცენას, როდესაც ერთი ადამიანი რაღაც ისტორიას ყვება და სრულიად უადგილო ადგილას ბოდიშს იხდის ხოლმე. მაგ: “გზაზე მიდიოდა გოგო და ბიჭი  ხოდა, ბოდიში ქალბატონებთან და უცებ ამ გოგომ ბიჭს უბწკინა” ან რამე ასეთ სტილში.  ძალიან გვიყვარს ეს ბოდიშები და მადლობები, სამწუხაროა რომ ხშირად ვერც კი ვხვდებით სად და როდის უნდა ვთქვათ.

4)რა ღირს შენი დამპალი …

ბაზარში ბოლოს 5-6 წლის წინ ვიყავი. ადრე საკმაოდ ხშირად დავდიოდი ხოლმე, ვხასილობდი.  ძალიან ხშირად მესმოდა ფრაზა რა ღირს შენი დამპალი კარტოფილი, პომიდორი ან რავი რაღაც. თუ დამპალია რაღასღა ყიდულობსთქო ვფიქრობდი სულ. ან წარმოიდგინეთ გამყიდველის მორალური მდგომარეობა :დ

5)კაცური კაცი

ამ ფრაზით ალბათ ხაზს ესმევა იმას, რომ გაფასებს და ნამდვილ მამაკაცად მიგიჩნევს ვიღაცა უცნობი ადამიანი, რომელიც ზღვის სანაპიროზე საათს გეკითხება. მას მიაჩნია, რომ შენში მამაკაცურმა საწყისებმა სწორი განვითარება ჰპოვა და კაცური კაცი ხარ, მაშინ როცა ბედის უკუღმართობით შეიძლებოდა ქალური კაცი ყოფილიყავი.

6)(ყლეზე)დაიკიდე მოგეშვება

ვინ თუ არა ნამდვილი მეგობარი შეეცდება შენს ასე დამშვიდებას. არ მესმის რატომ ვღელავთ და ვნერვიულობთ ადამიანები ამდენს. როგორი იოლია დაკიდება, თან თურმე გეშვება მაგაზე. რომ წარმოვიდგენ საზარდულზე დაკიდებულ პრობლემებს ვხვდები, რომ ადამიანის ფანტაზია უსაზღვროა.

7)როგორც გინდა ისე გამიგე

აი ესაა ფრაზა რომელიც ჩემს მიერ ზემოთ ნახსენებ სუფრაზე ძალიან ხშირად მესმოდა სტუმრის მხრიდან და გადამაწყვეტინა კიდევაც ამ პოსტის დაწერა.  ლოოლ ყველა ისედაც ისე იგებს როგორც უნდა. ანდა თუ ხვდები ისედაც, რომ სირობას ამბობ ბარემ ნუ იტყვი, თუმცა ვგონებ ამ ფრაზით თავის დასაძვრენ ხვრელს იტოვებს ადამიანი. თუ რამეა გეტყვის შენ მე ვერ გამიგეო.

და ბოლოს ორიოდე სახალისო ფოტო, რომელსაც ინტერნეტში წავაწყდი

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)