პედოფილი სანტა კლაუსი

დღეს ქრისტეს შობის დღესასწაულია და მეც გადავწყვიტე ერთ–ერთი საუკეთესო ვიდეო გაგიზიაროთ, რომელიც შობისა და სანტა კლაუსის თემატიკას ეხება.  ჭკვიანურად მოფიქრებული სცენარი და სამოყვარულო კამერით გადაღებული მშვენიერი მოკლემეტრაჟიანი ფილმი.

ისიამოვნეთ

მე კი არ დავარღვიე ტრადიცია და შობის ღამეს Nightmare Before Christmas ვნახე.

Advertisements

2009 წლის 10 საუკეთესო ალბომი

2009 წელი მიიწურა თითქმის. უკვე თამამად შემიძლია წლის საუკეთესო ალბომები დავასახელო. კარგი წელი იყო, ბევრი იმედისმომცემი შემსრულებელი გამოჩნდა სცენაზე, ბევრმა ჩემა ფავორიტმა ბენდმა ახალი ალბომი გამოუშვა, მიუხედავად იმისა რომ უმეტესობამ იმედები გამიცრუა მაინც დადებითი მოვლენა იყო.
წარმოგიდგენთ წლის 10 საუკეთესო ალბომს, ბოლოს კი სხვადასხვა ნომინაციებში გამარჯვებულებს.
ძალიან გამიჭირდა 10 საუკეთესოს ამორჩევა 17–20 ძალიან მაგარ ალბომთან მომიწია შეტაკება.

10)Telepathe – Dance Mother
Telepathe – Chrome’s on It

ამ ჯგუფს 2–3 წელია ვიცნობ. კარგი EP-ები ჰქონდათ და სადებიუტო ალბომიც არ გააფუჭეს. ეს დუეტი აქცენტს electronics–ზე აკეთებს, საერთოდ წელს თითქმის ყველა კარგ ალბომში არა გიტარა არამედ electronic დომინირებს. დრამის ხმა “სანატრი გახადა” 2009 წელმა. ალბომი ძალიან კარგად იწყება, პირველივე ტრეკიდან(So fine) მელისა ლივოდაისი(იმედია ამ ვოკალისტის გვარს სწორად ვწერ) გაინტერესებს თავისი ხმით და 40 წუთის შემდეგ ხვდები რომ მთელ ალბომს ერთი ამოსუნთქვით მოუსმინე. Dance mother ნამდვილად ღირს მოსმენად They can feel the real bang bang ბოლოს და ბოლოს.

9)The Horrors – Primary Colours
The Horrors – Who Can Say

ეს არის 45 წუთი უკან მომავალში. Bauhaus, Ramones, Stranglers დამატებული XXI საუკუნის სუნელები და შედეგად მიღებული გემრიელი ალბომი. 2–3 დაბალი დონის ტრეკია Horrors–ის ახალ ალბომში, თუმცა მთლიანობაში ეს არაფერს ვნებს ნამუშევარს.

8)Florence & the Machine – Lungs
Florence And The Machine – Drumming song

ლილი ალენმა მუსიკიდან მივდივარო, ხოდა კარგადაც მოიქცა ბრიტანეთს ამიერიდან ახალი დედოფალი ჰყავს, ფლორენს უელჩის სახით. ეს გოგონა თავისი ბენდითა და სადებიუტო ალბომით, წლის ერთ–ერთი ყველაზე დიდი მოულოდნელობა და სასიამოვნო სიურპრიზი აღმოჩნდა. ფლორენსის ძლიერი ხმა და არაჩვეულებრივი მუსიკა ალბომს წლის ერთ–ერთ საუკეთესო ნამუშევრად აქცევს. “This is a gift it comes with a price” მღერის ფლორენსი და მართალიცაა. ვნახოთ როგორ გამოიყენებს ამ “საჩუქარს” ინგლისელი გოგონა.

7)The Big Pink – A Brief History of Love


The Big Pink – Velvet

Dominos! სწორედ ეს ტრეკი მოვისმინე პირველი ამ ჯგუფის შემოქმედებიდან და WOW.Dominos შემდეგ მთელი ალბომი გადმოვიწერე და უცებ Velvet–ს შევეჯახე. საოცარი ტრეკია, ერთდროულად კოსმიური ჰარმონიის მატარებელი და ერექციის გამომწვევია. კიდევ ერთი დებიუტანტების ნახელავი ჩემს ათეულში.

6)Wild Beasts – Two Dancers


Wild Beasts – Hooting & Howling

მულტივოკალური ჯგუფი გასცდა indie rock–ისა და electronic–ის ჩარჩოებს. ეს აღარც Dream pop–ია და არც indie pop. საკმარისია ერთი ტრეკის Hooting & Howling-ის მოსმენა რომ შეგიყვარდეთ ბენდი. ეხლაც ყურში ჩამესმის

“A crude art, a bovver boot ballet equally elegant and ugly
I was as thrilled as I was appalled, courting him in fisticuffing waltz”

5)Phoenix – Wolfgang Amadeus Phoenix

Phoenix – Lisztomania

ეს ბენდი ალბათ ყველამ იცით. If I Ever Feel Better მაინც გექნებათ მოსმენილი. ძალიან მაგარი ფრანგული ბენდია ფენიქსი. რიგით მეოთხე სტუდიურ ალბომში ტომას მარსსა(ვოკალი) და კომპანიას მუზის “შემოტევა” ჰქონდათ. ალბომში 2 ისეთი ტრეკია დეკადის საუკეთესოებში შესაყვანად არ დაგენანება ადამიანს. Lisztomania და 1901 არის ნათელი მაგალითი იმისა თუ როგორ უნდა დაამტკიცო ადამიანმა საკუთარი გენიალურობა.

4)Air – Love 2

Air – Love

ნიკოლას გოდინისა და ჯან ბენუა დუ(ა)ნკელი დუეტი, რომელმაც თავი ჯერ კიდევ 90–იანები ბოლოს დაიმკვიდრა. ფრანგი ელექტრონავტების ახალ ალბომს ძლიერ ველოდი და… ღირდა ამად. მე 46 წუთი ალისა ვიყავი, საოცრებათა სამყაროში დავძრწოდი და სიყვარულს ვეძებდი. მე ის თითოეულ ტრეკში ვიპოვე და დღემდე მიყვარს.

3)The xx – xx

The xx – Night time

დებიუტანტების ცვენაა წელს ჩემს ათეულში. ჯგუფი არც ძლიერი ვოკალისტებით გამოირჩევა და არც მუსიკაა რევოლუციური ან ინსტრუმენტალურად რთულად შესასრულებელი. გოგო და ბიჭი ჩურჩულებენ 45 წუთის განმავლობაში, უბრალოდ ეს ჩურჩული მიმზიდველია და გინდა ჭორიკანა გახდე, უსმინო მათ მუდამ. Crystalized, Shelter, Night Time ჩემი ფავორიტი ტრეკებია ალბომიდან. დიდი იმედი მაქვს როგორც The XX–ის ასევე სხვა დებიუტანტი ბენდებისა, რომ არ გაიუფეჭებენ თავს და ამავე დონეზე განაგრძობენ მოღვაწეობას.

2)White lies – To Lose My Life…


White lies – Death

პირველივე ტრეკზე Joy Division გამახსენდა, შემდეგ იყო Franz Ferdinand, Interpol და The Cure. წარმოიდგინეთ ნამუშევარი სადაც ეს მუსიკოსები არიან გაერთიანებული და გიყვენიან სიცოცხლის დაკარგვის ისტორიას, შენ იღიმი დასაწყისსი, შემდეგ იცინი, ტირი, ყვირი, გიჟდები და ბოლოს სთხოვ შენი სიცოცხლე წაიღონ. ოღონდ კიდევ ერთხელ მოგასმენინო Death-ს, The price of love–სა ან To lose my life–ს. ესენიც დებიუტანტები არიან და იმედია post-punk revival–ისა და post rock–ის პირმშო თავს არ შეირცხვენს მომავალში.

1)Yeah yeah yeahs – It’s Blitz!



9 ძალიან კარგი ალბომის შესახებ დავწერე მაღლა, ერთი მაგდენი საერთოდ ვერ მოხვდა სიაში, თუმცა Yeah yeah yeahs–ის “დაბომბვასთან” შედარებით ყველა ეს ალბომი ერთად აღებულიც კი არაფერია. Muse, Kasabian, Arctic Monkeys ამ ჯგუფებმა წელს ძალიან გამიცრუეს იმედები, არადა მათგან უფრო მეტად ველოდი საოცრეაბს ვიდრე კარენ ოუსა, ნიკ ზინერისა და ბრაიან ჩეისისაგან. ამ ჯგუფს ორი გენიალური ალბომი ჰქონდა It’s Blitz–ამდე და რატომღაც მცირე ჩავარდნას ველოდი, ვერ წარმომედგინა რომ ბენდი შეძლებდა Fever to Tell–სა და Show Your Bones–ის სიმაღლეების კიდევ ერთხელ დალაშქვრას. სამკაციანი ბენდი აქამდე ერთი გიტარითა და დრამით გადიოდა ფონს, ზინერი მიხვდა რომ საჭირო იყო სიახლე წარსულიდან. YYY–სთვის კლასიკურ Indie pop–ს, art punk–ს დაემატა dance punk, 70–80–იანების დისკოს “რექვიემები”. შედეგი უნიკალურია.
წლის საუკეთესო ალბომი.

“Flow sweetly, hang heavy
You suddenly complete me
You suddenly complete me”

წლის საუკეთესო ალბომი :Yeah yeah yeahs – It’s Blitz!

წლის დებიუტანტი :White lies – To Lose My Life…

წლის საუკეთესო hip hop ალბომი : Jay-Z – The Blueprint 3
წლის საუკეთესო პოპ ალბომი :Florence & the Machine – Lungs
წლის საუკეთესო electronic ალბომი :MSTRKRFT – Fist of God
MSTRKRFT – Heartbreaker (feat. John Legend)


წლის ზედმეტად დაფასებული ალბომი :Animal Collective – Merriweather Post Pavilion. Lady Gaga(The Fame/The Fame Monster). Dirty Projectors – Bitte Orca. La Roux – La Roux.

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

“ოქროს გლობუსის” მაძიებლები

15 დეკმებერს 2010 წლის “ოქროს გლობუსის” მაძიებელთა სია გამოქვეყნდა. ნომინანტთა სიაში რამდენიმე მოულოდნელობაა. Hurt Locker–ის ხილვა, The Road–ის იგნორირება და ა.შ

Up in the Air

ქვევით შედარებით დაწვრილებით ჩემო პროგნოზები :

საუკეთესო მხატვრული ფილმი – დრამა
ნომინანტები:
Avatar (2009)
Inglourious Basterds (2009)
Precious: Based on the Novel Push by Sapphire (2009)
The Hurt Locker (2008)
Up in the Air (2009)

Avatar,  Titanic–ის რეჟისორის რევოლუციური ნამუშევარია, რომელსაც კრიტიკოსები ადიდებენ, სპილბერგი XXI საუკუნის მოვლენას ეძახის, ვინც ნახა კიდევ შთაბეჭდილების ქვეშაა.

Juno–ს რეჟისორის ახალი ფილმი Up in the Air ერთ–ერთი მთავარი ფავორიტია წელს ყველა დაჯილდოებაზე, “ოქროს გლობუსზე” ყველაზე მეტი 6! ნომინაცია აქვს და დიდი შანსია 2–3 რელიზება მაინც მოახერხოს.

ტარანტინოს Inglourious Basterds არ ველოდი ნომინანტებში. მე პირადად ძალიან მომეწონა ფილმი და მიმაჩნია რომ უდაოდ წლის საუკეთესო ნამუშევარია(რა ფილმებიც ვნახე იმათ შორის), მაგრამ როგორც წესი ტარანტინოს არ სწყალობენ ხოლმე “გლობუსზე”, თან “უსახელი ნაბიჭვრები” ზაფხულში გამოვიდა, დასვენების სეზონის ფილმებს კი ნაკლებად რომ ნომინაცია მისცენ საუკეთესო ფილმის კატეგორიაში.

არც Precious–ის ხილვა ყოფილა გასაკვირი ამ სიაში. ეს ფილმი წლევანდელი Juno იქნება, არა შინაარსობრივად რადიკალურად განსხვავდებიან ერთმანეთისგან უბრალოდ ერთ, მაქსიმუმ ორ ჯილდოს მისცემენ “გლობუსზეც” და “ოსკარზეც”.

აი Hurt Locker–ის საუკეთესო ფილმის ნომინაციაში ხილვა კი შოკი იყო. ფილმი ნანახი მაქვს და საშუალოზე ოდნავ მაღალი დონის სამხედრო დრამაა, ზეგაცვეთილი ერაყის ომის თემატიკითა და საკმაოდ დამღლელი სიუჟეტით. რაც მართლა ძალიან მაგარია ფილმში ეს ოპერატორული ნამუშევარია და ატმოსფერო, თუმცა “გლობუსზე” ამისათვის ჯილდოს არ იძლევიან.

The Road, Lovely Bones, Single man,  Bright Star, Education და ა.შ ეს იმ ფილმების ჩამონათვალია რომლებსაც ყველაზე მეტად ვუწინასწარმეტყველებდი მე(და არამარტო მე) ბრძოლას საუკეთესო ფილმისათვის ნომინაციაში. The road, Lovely Bones და Bright Star ნომინაციის გარეშე დარჩნენ. Single man–მა 3 ხოლო Education–მა ერთი ნომინაცია მოიპოვა 2010 წლის დაჯილდოებაზე.

საუკეთესო მხატვრული ფილმი – მიუზიკლი ან კომედია
ნომინანტები:

(500) Days of Summer (2009)
It’s Complicated (2009)
Julie & Julia (2009)
Nine (2009)
The Hangover (2009)

Hangover

დებიუტანტი რეჟისორის მარკ უების ფილმი (500) Days of Summer წლის ერთ–ერთი ყველაზე ზედმეტად დაფასებული ფილმია ჩემი აზრით. კარგად გადაღებული მელოდრამაა და მეტი არაფერი. საუკეთესო ფილმის ნომინაცია ზედმეტია.

It’s Complicatedში მერილ სტრიპი, ალეკ ბოლდუინი და სტივ მარტინი ასრულებენ მთავარ როლებს. ეს სრულიად საკმარისია რომ ფილმი სასაცილო და კარგი გამოვიდეს.
Julie & Julia–აც ტყუილად შეიყვანეს ამ სიაში, ისეთი შთაბეჭდილება მრჩება რომ წელს არაფერი არ უნახავთ სიის შემდგენლებს და ალალ ბედზე დაწერეს ფილმები. “ნახე აქ მერილ სტრიპი თამაშობს და უეჭველი კარგი ფილმი იქნება” ლოგიკით.

რობ მარშალის Nine–ს ნახევარი კინო სამყარო ელის(ელოდა). ფელინის “რვანახევრის” მიხედვით დადგმული მიუზიკლი რომელშიც მთავარ როლს დენიელ დეი ლუისი ასრულებს. ჩემდა გასაოცრად კრიტიკოსებმა მიწასთან გაასწორეს ფილმი და კიდევ უფრო გასაოცრად საშინელი რევიუების შემდეგ ფილმმა არაერთი ნომინაცია მოიპოვა “გლობუსზე”. მე ჯერ არ მინახავს ფილმი და ჩემი აზრი არ გამაჩნია მასთან დაკავშირებით, თუმცა ძალიან მეპარება ეჭვი რომ ფილმი ცუდია.

The Hangover აიიიტ. მაგრად გამიხარდა ამ ფილმის ნომინანტა სიაში ნახვა. მართლა წლის საუკეთესო კომედიაა და მინიმუმ ნომინაციას მაინც იმსახურებდა “გლობუსზე”.

საუკეთესო მსახიობი მამაკაცი – დრამა
ნომინანტები:
A Single Man (2009) – კოლინ ფერტი
Brothers (2009) – ტობი მაგუაერი
Crazy Heart (2009) – ჯეფ ბრიჯესი
Invictus (2009) – ბორგან ფრიმენი
Up in the Air (2009/I) – ჯორჯ კლუნი

წარმოუდგენელია ფავორიტის დასახელება. ყველა ნომინანტს თითქმის თანაბარი შანსი აქვს. საინტერესოა ვინ მოიგებს მაგუაერი თავისი კარიერის პერფომენსით, მორგან ფრიმენი ნელსონ მანდელას როლით, კოლინ ფერტი სუპერ თამაშით. შეიძება ჯეფ ბრიჯესის დრო დადგა, გაუგოს გემო “გლობუსს” ან ჯორჯ კლუნი მოიგებს რიგით მესამე ჯილდოს.

ვიგო მორტენსენი ნომინაციის გარეშე დარჩა. ამას ნამდვილად ვერ წარმოვიდგენდი The Road–ის ტრეილერის ხილვისა და რეცენზიების წაკითხვის შემდეგ.

საუკეთესო მსახიობი მამაკაცი – კომედია ან მიუზიკლი
ნომინანტები:
(500) Days of Summer (2009) -ჯოზეფ გორდონ ლევიტი
A Serious Man (2009) – მაიკლ სტულბარგი
Nine (2009) – დენიელ დეი–ლუისი
Sherlock Holmes (2009) – რობერტ დაუნი უმცროსი
The Informant! (2009) – მეთ დეიმონი

მე პირადად მთავარ ფავორიტად მეთ დეიმონს მივიჩნევ. დენიელ დეი–ლუისს არ მისცემენ ჯილდოს, ორი წლის წინ მიიღო და ასე სწრაფად არ “გაუმეორებენ”.  ლევიტს არავინ დაასუნინებს ჯილდოს, რობერტასა და სტულბარგს კი თანაბარი შანსები აქვთ.

საუკეთესო მსახიობი ქალი – დრამა
ნომინანტები:
An Education (2009) – კერი მალიგანი
Precious: Based on the Novel Push by Sapphire (2009) – გაბერეი სიდიბი
The Blind Side (2009) – სანდრა ბულოკი
The Last Station (2009) – ჰელენ მირენი
The Young Victoria (2009) – ემილი ბლანტი

ემილი ბლანტს ვბაშელიკობ მე. არ მაინტერესებს როგორ ითამაშა(არ მინახავს ფილმი ჯერ), უბრალოდ ეს გოგო მომწონს ძალიან და “გლობუსი” კი არა “ოსკარს’ მივცემდი ორს. :დ ისე კი ყველა ნომინანტს აქვს შანსი. გაბერეი სიდიბი მიმაჩნია მთავარ ფავორიტად, ოპრა უინფრი უმაგრეს ზურგს ამ გოგოს და მის ფილმს, თან უკვე ტრადიციად დამკვიდრდა ყოველ წელს ერთი შავკანიანი მსახიობის დაჯილდოება.

საუკეთესო მსახიობი ქალი – კომედია ან მიუზიკლი

ნომინანტები:
Duplicity (2009) – ჯულია რობერტსი
It’s Complicated (2009) – მერილ სტრიპი
Julie & Julia (2009) – მერილ სტრიპი
Nine (2009) – მარიონ კოტიარი
The Proposal (2009/I) – სანდრა ბულოკი

სანდრა ბულოკს(ასეა სწორი) 2!!! ნომინაცია აქვს წელს. თფუი ეშმაკს. : D მერილ სტრიპი მნიშნელობა არ აქვს თამაშობს თუ არა ფილმში, მაინც აძლევენ “გლობუსზე” ყოველ წელს ნომინაციას. ეს მისი 24–ე და 25–ე ნომინაციაა ბოლო 30 წელიწადში.  ჯულია რობერტსის გარდა ყველას აქვს გამარჯვების შანსი

მამაკაცის მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესოდ შესრულება
ნომინანტები:
Inglourious Basterds (2009) – კრისტოფ უოლცი
Invictus (2009) – მეთ დეიმონი
The Last Station (2009) – კრისტოფერ პლამერი
The Lovely Bones (2009) – სტენლი ტუჩი
The Messenger (2009/I) – ვუდი ჰარელსონი

Christoph Waltz

კრისტოფერ უოლცი და წერტილი. შარშან ჰიტ ლეჯერი იყო უეჭველი ფავორიტი, წელს კი არანაკლები პერფომენსით კრისტოფერ უოლცია. ამ კაცმა რომ “გლობუსი” და მერე “ოსკარი” ვერ მოიგოს მაგრად გამიკვირდება.

ქალის მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესოდ შესრულება
ნომინანტები:
A Single Man (2009) – ჯულიანა მური
Nine (2009) – პენელოპა კრუზი
Precious: Based on the Novel Push by Sapphire (2009) – მონიკა
Up in the Air (2009/I) – ვერა ფარმიგა
Up in the Air (2009/I) – ანა კენდრიკი

ალბათ ჯულიანა მურს აღირსებენ “გლობუსს”

საუკეთესო რეჟისორი
ნომინანტები:

Avatar (2009) – ჯეიმს კამერონი
Inglourious Basterds (2009) – კვენტინ ტარანტინო
Invictus (2009) – კლინტ ისტვუდი
The Hurt Locker (2008) – კეტრინ ბიგელოუ
Up in the Air (2009/I) – ჯეისონ რაიტმანი

ბიგელოუს გარდა ნებისმიერისგანაა მოსალოდნელი გამარჯვებულის სიტყვის წარმოთქმა 17 იანვარს.

საუკეთესო სცენარი
ნომინანტები:
District 9 (2009) – ნეილ ბლომკამპი; ტერი ტეჩელი
Inglourious Basterds (2009) – კვენტინ ტარანტინო
It’s Complicated (2009) – ნენსი მეიერსი
The Hurt Locker (2008) – მარკ ბოული
Up in the Air (2009/I) – ჯეისონ რაიტმანი;შელდონ ტერნერი

საუკეთესო სიმღერა
ნომინანტები
Avatar (2009) –  “I Will See You”.
Brothers (2009/I) – “Winter”.
Crazy Heart (2009) –  “The Weary Kind”.
Everybody’s Fine (2009) – “(I Want To) Come Home”.
Nine (2009) – “Cinema Italiano”.

ამაზე ფარჩაკი ნომინანტები ამ ნომინაციაში არასოდეს მინახავს “გლობუსზე”. Nine–ს საუნდტრეკის გარდა არაფრად არ ვარგა არცერთი, Avatar–ის საუნტრეკი Titanic–ის სელიონ დიონობაა. ის სამი საერთოდ ფუნაა.Karen O დატოვეს ნომინაციის გარეშე. არადა All is love ყველა ნომინანტს ერთად აღებულს ჯობია.

საუკეთესო მუსიკა
ნომინანტები
A Single Man (2009) – აბელ კორზენიოვსკი
Avatar (2009) – ჯეიმს ჰორნერი
The Informant! (2009) – მარვინ ჰამლიში
Up (2009) – მიკაელ ჯიაკ(ჩ)ენო
Where the Wild Things Are (2009) – Carter Burwell; Karen Orzolek კარტერ ბურველი. კარენ ოზოლეკი.

საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი
ნომინანტები
Baarìa (2009)
Das weisse Band – Eine deutsche Kindergeschichte (2009)
La nana (2009)
Los abrazos rotos (2009)
Un prophète (2009)

საუკეთესო ანიმაციური ფილმი
ნომინანტები:
Cloudy with a Chance of Meatballs (2009)
Coraline (2009)
Fantastic Mr. Fox (2009)
The Princess and the Frog (2009)
Up (2009)

აქ Pixar მორიგ “გოლუბს” გაიფორმებს. Up-ს ვერ მოუგებს ვერცერთი.

დაველოდოთ 17 იანვარს. დიდი იმედი მაქვს მე რომ ოსკარზე უკეთესი ნომინანტები იქნებიან, რამდენიმე ფილმი ტყუილად დაჩაგრეს.

სამი ტკივილი ანუ მუსიკალური Hurt


უამრავი ქავერი მომისმენია. კარგი, ცუდი, ბოროტი, გულისამრევი, ორიგინალზე ბევრად უკეთესი და ა.შ   ვინც არ იცის ქავერ სიმღერა რა არის, ეს არის როდესაც რიგითი შემსრულებელი ან შემსრულებელთა ჯგუფი იღებს სიმღერას(ხშირ შემთხვევაში ცნობილსა და პოპულარულს) და მას ახალ ჟღერადობას(ყოველთვის არა) აძლევს.

ჩემი ეს პოსტი ეძღვნება სიმღერა Hurt–ს. ეს სიმღერა “ძალით”  შემაყვარა მეგობარმა, ხშირად მთხოვდა რომ მომესმინა და ნელ–ნელა ისე შევეჩვიე რომ ბოლოს მივხვდი მიყვარდა : დ ყველაზე საინტერესო ის იყო, რომ თურმე შეყავრების პროცესში ქავერს ვუსმენდი და ის შემყვარებია. მერე აღმოჩნდა ორიგინალურ ვერსიას მოვუსმინე, შთაბეჭდილება და განცდები ანალოგიური იყო. იმავე დონის ნამუშევარი იყო.

1)Nine Inch Nails – Hurt

1995 წელს Nine Inch Nails–მა გამოუშვა ალბომი Downward Spiral, რომელიც დღემდე ჯგუფის ყველაზე წარმატებული ნამუშევარია. ალბომმა კრიტიკოსებისაგან ძალიან მაღალი შეფასებები დაიმსახურა და ერთ–ერთ ყველაზე გავლენიან ნაწარმად ითვლება თავის ჟანრში. ალბომის ბოლო ტრეკი არის Hurt – მაგიური 6 წუთი, იდუმალი და გრძნობებით სავსე ტრეკი. რომლის დასაწყისი და დასასრული ისეთივე მიმზიდველია როგორიც ჯესიკა რებითის ტუჩები, მონიკა ბელუჩის მკერდი ან შარლიზ ტერონის ფეხები.

2)Peter Murphy – Hurt

ორიგინალისაგან ძლიერ განსხვადება. თუ Nine inch nails–ის ვერსიაში ძნელია გამოარჩიო ერთი რომელიმე გრძნობა, პიტერ მერფის სიმღერა მთლიანად  მელანქოლიის მორევშია ჩაძირული. ერთ–ერთი საუკეთესო სიმღერა ტკივილსა და სევდაზე. მერფის ვოკალი და პიანინოს ეული ხმა, იმდენად ჰარმონიულად ერწყმის ერთმანეთს, რომ მაზოხისტი ხდები. გინდა გტკიოდეს და გიხაროდეს ეს.

3)Johnny Cash – Hurt

ყველა დროის ერთ–ერთი საუკეთესო ქავერად აღიარებული სიმღერა. ჯონი ქეშმა თავის თავს სიკვდილის წინ რექვიემი დაუწერა, ოღონდ ამაში Nine inch nails დაიხმარა. ტექსტში მცირე ცვლილებები შეიტანა, ხელში გიტარა აიღო და….. წარმოუდგენლად ლამაზი ტრეკი. აი იცით რას ჰგავს, მოხუცი ქალები რომ არიან ნაკვთებსა და მანერებზე რომ ეტყობათ ახალგაზრდობაში რა სილამაზის მატარებლებიც იყვნენ.

ალენ აივერსონი : პასუხის პასუხი

დღეს, 2009 წლის 8 დეკემბერს, დილის 4 საათზე ჩემზე ბედნიერი მხოლოდ 20,664 ადამიანი იყო მთელ მსოფლიოში. სწორედ 20,664 მაყურებელი დაესწრო ვაჩოვია ცენტრში “ფილადელფია 76–ისა” და “დენვერ ნაგეთსის” თამაშს, მატჩში რომელშიაც ალენ აივერსონი სახლში დაბრუნდა.

2001 წელს როდესაც კალათბურთის ყურება დავიწყე, უმთავრესი მიზეზი რატომაც ეს სპორტი შემიყვარდა(თავდაპირველად) ალენ აივერსონი და “ფილადელფია”  იყო.  არასოდეს ვოყფილვარ მოგებებით განებივრებული, არც ალენი იყო სამაგალითო პიროვნება ან უნაკლო მოთამაშე, თუმცა დროის სვლასთან ერთად კალათბურთი ჩემი საყვარელი სპორტი გახდა A.I და პენსილვანიური გუნდი კი ჩემი ცხოვრების განუყოფელი ნაწილი.

2006–2007 წლებში აივერსონი წავიდა ფილადან “დენვერში”, შემდეგ “დეტროიტსა” და “მემფისში” ითამაშა და დღეს კვლავ სახლში დაბრუნდა, გუნდსა და ქალაქში სადაც მას აღმერთებენ. სადაც ის მერზე უფრო პოპულარულია, როკიზე უფრო მეტად უყვართ, მის სანახავად სპორტის სასახელე თავიდან ბოლომდე შეავსეს(წელს პირველად).

აივერსონი ცრემლებით დაბრუნდა. თვითონაც იცის რომ ცხოვრებაში უამრავი სისულელე გააკეთა, არასწორი ნაბიჯების მთელი ნაკრები გადადგა. იყო ჯიუტი, უზრდელი, ეგოისტი. თუმცა არავის არ ჭირდება დაბეცავებული მოთამაშე შავი წარსულით, აივერსონი დაბრუნდა იმიტომ, რომ პირველ რიგში უნდა დაამტკიცოს სანაგვეზე მისი მოსროლა ნაადრევია, ისევ ისეთი მებრძოლია, მოქნილი, სწრაფი და ნებისმიერი მეტოქისთვის მოუხელთებელი როგორიც ის NBA–ს ახსოვს და როგორადაც იქცა ის მეგავარსკვლავად.

1996 წელს როდესაც დრაფტზე პირველ ნომრად აირჩიეს ალენი, მას ზედმეტსახელი “პასუხი” უწოდეს. 2009 წელს ის კიდევ ერთხელ უნდა გახდეს “პასუხი” იმ უამრავ შეკითხვაზე რომელიც მის გარშემო არსებობს.

ერთი კი უეჭველია ხალხს უყვარს აივერსონი. “ფილადელფიელი არწივებს”(NFL)  არ ჰყავთ პიროვნება რომელიც იმხელა პატივისცემას იმსახურებს ხალხში რამხელასაც ალენი, კი დონოვან მაქნეიბი კარგი ბიჭია, მაგრამ.. არც “ფილადელფიელ ფრთებს”(NHL) ჰყავთ ხალხის კუმირი–რიჩარდსი, კარტერი,ბრიარი,განიე –  ვარსკვლავები არიან, მაგრამ… აივერსონი კი 1996 წლიდან ფილადელფიას განუყოფელი ნაწილია. ხალხისთვის ის მუდამ იმედისა და პასუხის სიმბოლო იყო. სპორტსმენი რომელიც ყველაფერს აკეთებდა გამარჯვებისთვის. ამ გუნდთან ერთად გავიდა სუპერფინალში, სწორედ აქ მოიპოვა MVP–ის ტიტული, სწორედ აქ დაიწყო და უნდა დაასრულოს კიდევაც კარიერა.

პ.ს ამ ვიდეოში კარგად ჩანს თუ რას ნიშნავს აივერსონისთვის ფილა

2012 და მომავალი

რონალდ ემერიხს რომ დედამიწა ეზიზღებოდა ჯერ კიდევ 1992 წელს გახდა ფართო საზოგადოებისათვის ცნობილი. 90–იანების დასაწყისში ემერიხმა გააკეთა ის რასაც არცერთი კაცთმოყვარე არ იზამდა, დოლფ ლუნდგრენი და ჟან კლოდ ვანდამი ათამაშა ერთად, ერთ ფილმში სახელად Universal Soldier. ფილმის წარმატებით შეგულიანებულმა რეჟისორმა უნივერსალური მეთოდი შეიმუშავა სამყაროს ზიზღის ეკრანზე გადმოსატანად, ჯერ იყო Independence Day. ფილმი ჰიტად იქცა, ემერიხმა უცხოპლანეტელებს დედამიწა მიწასთან გაასწორებინა, უილ სმიტი პოპულარული გახადა და საშუალო სტატისტიკური ა.შ.შ–ის მოქალაქეს დააფიქრა ისეთ ზოგად საკაცობრიო საკითხზე როგორიცაა უცხოპლანეტელებისადმი ლიბერალური დამოკიდებულება. ორიოდ წლის შემდეგ როლანდ ემერიხის ახალი პროექტი, იაპონური ფილმის რიმეიკი Godzilla გამოვიდა. ამჯერად გიგანტური რეპტილია შეეჭიდა სამყაროს განადგურების საქმეს, თუმცა მისი ცდა კრახით დამთავრდა. XXI საუკუნეში გერმანელი რეჟისორის ფილმები გაცილებით მასშტაბური გახდა. 2004 წელს The Day After Tomorrow–ს პრემიერა შედგა. ფილმი 2012–ის ერთგვარი პრელუდია გამოდგა, თითქმის ანალოგიური სიუჟეტის მქონე ფილმი, განსხვავება ისაა რომ იქ ჯეიკ გილენჰაალის პერსონაჟი არის მთავარ როლში 2012–ში კი ჯონ კიუსაკი ჩაუქობს.

ბოლო 2–3 წელია მაიას ტომის წინასწარმეტყველება რომლის მიხედვითაც დედამიწა 2012 წლის 31 დეკემბერს განადგურდება სულ უფრო და უფრო პოპულარული ხდება. არაერთი დოკუმენტური ფილმი მიეძღვნა ამ ისტორიას და გასაკვირი არ არის ემერიხმა, რომ ფილმის გადაღება განიძრახა, ფულის სუნი ასდიოდა ამ პროექტს რომელიც ჩანასახშივი ერთობ პროვოკაციული იყო. ფილმის ბიუჯეტი 200 მილიონია, მარკეტინგმა და პიარმაც კარგად იმუშავა, შედეგმაც არ დააყოვნა გაქირავებაში ჩაშვებიდან ორი კვირის შემდეგ ფილმს 458 მილიონი ა.შ.შ დოლარი აქვს მოტანილი კინოკომპანია სონი/ქალამბიასთვის.

ფილმის ფაბულა საკმაოდ მარტივია – “შეაშინე და იბატონე მაყურებელზე”. ნამუშევრის სიუჟეტი რბილად რომ ვთქვათ ისეთივე სუსტია როგორიც ემერიხის ძველი გლობალურ კატაკლიზმებთან დაკავშირებული ფილმებისა. კინოთეატრში პირველი ნახევარი საათი შეგიძლიათ დაიძინოთ, თოჯინას კაბა შეუკეროთ, ვარდის უეკლოდ დაკრეფა სცადოთ, ტარიელ ჭანტურიას ლექსები თარგმნოთ სპარსულ ენაზე რადგან ეკრანზე არაფერი საინტერესო არ ხდება. ამ დროის გასვლის შემდეგ ემერიხი ტემპს იღებს, ნელ–ნელა იწყებს დედამიწის მიწასთან გასწორებას.  2009 წელს პროფესორი ადრიან ჰელმსლი იგებს, რომ დედამიწას განადგურება ემუქრება, დიდი რვიანის ქვეყნები იწყებენ საიდუმლო გეგმის განხორციელებას, რომლის მიხედვითაც 2012 წლის აპოკალიფსისას მხოლოდ “რჩეულნი”გადარჩებიან. ფილმის მთავარი პერსონაჟი ჯექსონ კერტისია(ჯონ კიუსაკი), რომელიც ცოლს(ამანდა პიტს) გაშორებულია და ბავშვებთან ერთად უიქენდზე ლაშქრობაში წავა, სწორედ ამ ლაშქრობისას გაიცნობს ის ვუდი ჰარელსონის პერსონაჟს რომელიც მას საიდუმლოს გაანდობს იმის თაობაზე, რომ დიდი რვიანის სახელმწიფოები ხომალდებს აგებენ აპოკალიფსისაგან გადასარჩენად. ჯექსონთან ერთად ფილმში რამდენიმე მნიშვნელოვანი პერსონაჟია ადრიან ჰელმსლი(ჩიუითელ ეჯიოფორი), იური და პრეზიდენტი ტომას უილსონი(დენი გლოვერი). პერსონაჟები ძალიან ბევრია, საკუთარი ხაზის განვითარება კი არცერთს არ აქვს საინტერესო. 150 წუთი ისე უყურებ ფილმს, რომ გული არავისზე შეგტკივა, არავინ გიყვარდება ან გეზიზღება.

თბილისის კინოთეატრებში ფილმის შუაში ანტრაქტია. მიზეზად ფილმის ქრონომეტრაჟია მოყვანილი. არადა ამაზე გაცილებით დიდი ფილმები მინახავს კინოში ყოველგავრი შესვენების გარეშე(მაგ:King-Kong, LOTR III). უბრალოდ დამფრთხალი და შეშინებული ქართველი ერი, რატომღაც პოპკორნსა და გამაგრილებელ სასმელს ეძალება და კინოთეატრები საკმაოდ კარგ მოგებას ნახულობენ ამ შესვენებებზე. ანტრაქტისას ხალხს ისეთი დაზაფრული სახე ჰქონდა წამით დავეჭვდი, იქნებ მე არ ვაქცევდი ყურადღებას ბუნების “გაფთხილებებს” და აპოკალიფსი მართლა გვიახლოვდება. ხალხი სიგარეტს ჭამდა და ბატი–ბუტს ეწეოდა შიშით, თან აუჰ რა გვეშველება ისმოდა ხშირ–ხშირად. კიდევ კარგი შესვენება მალე დასრულდა, თორემ ვგონებ მეორედ მოსვლას ვერც მოვესწრებოდი და იქვე გავფშეკდი ფეხებს ამდენი უაზრო სახეების ყურებით.

CGI(კომპიუტერული ანიმაცია/სპეცეფექტები) უკეთესის სურვილს ტოვებს, რიგ ეპიზოდებში რეალურობა აკლია მოვლენებს რაც რათქმაუნდა დაღს ასვამს ნამუშევარს. სცენარი რაც უფრო ბოლოსკენ მიდის სულ უფრო სასაცილო და აბსურდული ხდება. ფილმში განვითარებული მოვლენების დაჯერება, ისეთივე ძნელია როგორიც უგო ჩავესის შეყვარება, ბრუნეის დედაქალაქის სახელის დაზეპირება ან პეკინზე პიკის საათებში მანქანით გავლა. ფილმი სუსტია, ძალიან სუსტი. მისი წარმატება დიდწილად განპირობებულია პიარის, დედამიწის განადგურებისა და მეორედ მოსვლის შიშისდაგამო. არც კი ვიცი რომელი ჯობია დედამიწა განადგურდეს თუ მეორედ მოსვლის გჯეროდეს და გეშინოდეს ადამიანს.

ბოლოს მინდა შემოგთავაზოთ რამდენიმე მიზეზი თუ რატომ არ განადგურდება დედამიწა 2012 წელს.

* 2014 წელს ემერიხი ამ ფილმის გაგარძელება გადაიღებს

* 2013 წლის იანვარში საქართველო ახალ პრეზიდენტს აირჩევს

* 2013 წლის მარტში მრავალათასიანი აქციები მოეწყობა რიყეზე ლოზუნგით “გადადექი, გადადექი”

* 2013 წლის მაისში 4 წლით უცნობი კვლავ დაბრუნდება საკან N5–ში

* 2015 წელს მარკესი მართლა დაწერს თავის უკანასკნელ სიტყვებს

* 2016 წელს საქართველოს ნატო დაუწერს 5+ით “ადნაკლასნიკებზე”

* 2017 წლის 23 ნოემბერს მიხეილ სააკაშვილი აწყობს “ფეისბუქის” რევოლუციას და ქვეყნის პრეზიდენტი ხდება *2017 წლის 24 ნოემბერს შალვა ნათელაშვილის ფეთი “ფეთ სოსაიეთიში” პრეზიდენტი გახდება

* 2021 წელს დიდგორის 900 წლისთავზე მიხეილ სააკაშვილი სიტყვით გამოვა და იტყვის:”დღეს როგორც არასდროს ქართველებს ერთად დგომა გვჭირდება”

2025 წელს კუბის პრეზიდენტი გახდება ნუგზარ კასტრო.

*2026 წელს ჯონდი ბაღათურია მოითხოვს “ფლეიბოის” ხულოს ფილიალის დახურვას

* 2027 წელს ჯონდი ბაღათურია მოითხოვს “ფლეიბოის” ხულოს ფილიალის დახურვას

* 2047 წელს ფეხბურთი როგორც სპორტის სახეობა გაუქმდება

* 2051 წელს თბილისის დინამო ფეხბურთის ჩემპიონთა ლიგის მეორე საკვალიფიკაციო ეტაპზე უნდა გავიდეს

*2112 წელს საქართველო დაიბრუნებს დაკარგულ ტერიტორიებს : აფხაზეთს, სამაჩაბლოს, საინგილოს, ნიკოფსიას, დარუბანდს, ვირჯინიის შტატს, ფილიპინებს, ურალის ქედსა და ხონსიუ, ხოკაიდოს უდიდეს ნაწილს.

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

ოთხი მოკლემეტრიაჟიანი მულტფილმი:Reach a star

მინდა წარმოგიდგინოთ ოთხი მოკლემეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი. თითოეული გამორჩეული და ჩემის აზრით შთამბეჭდავია თავის ჟანრში.

1)KJFG

ნამდვილად არ ვიცი რას ნიშნავს ეს სათაური რომლითაც მთელი სერიაა დასათაურებული დათვის, მგლისა და კურდღლის ისტორიებისა.  ბრემენელი მუსიკოსებისა და ქართველი სოფლის “მშენებლების” საუცხოო სიმბიოზს ჰგავს ეს რუსული ანიმაცია. სულ რაღაც ორი წუთი გრძელდება ფილმი, თუმცა ეს დრო სრულიად საკმარისია გულიანად სიცილისა და პერსონაჟების შესაყვარებლად. მათი მოძრაობის მანერა და გამოხედვები ყველაზე ცუდ შემთხვევაში გაგაღიმებთ.

2)Kiwi

არსებობს ასეთი ფრინველის სახეობა – კივი. ამ ჯიშის ფრთოსნებს ფრენა არ შეუძლიათ. მულტფილმის მთავარი პერსონაჟის ოცნებაა თუნდაც ერთხელ გაფრინდეს და ის ამას ყველაზე ორიგინალური მეთოდით აკეთებს. ძალიან მაგარი სცენარია და მთლიანად ფარავს იმ ფაქტს, რომ ანიმაცია ძალიან ცუდია.

მომხიბვლელი ისტორიაა სევდიანი ფინალით.

3)Partly Cloudy

სტუდია Pixar–ზე არერთხელ დამიწერია და მიტქვამს, რომ ვაღმერთებ ამ კომპანიას თავისი ქმნილებების გამო. სრულმეტრაჟიან მულტფილმებს რომ თავი დავანებო, მოკლემეტრაჟიანი ანიმაციები არანაკლებ მაღალხარისხოვანი და დახვეწილი გაკეთებულია.

ეს მულტფილმი ძალიან ემოციური გამოდგა ჩემთვის. პატარა ბავშვივით ვხტუნავდი სავარძელში ფილმის ყურებისას, ფინალზე ტაში შემოვცხე სიხარულისაგან და კიდევ ერთხელ დავლოცე პიქსარის თანამშრომელთა ტვინები.

4) REACH

Wow. mind blowing creation.  ძალიან ლამაზი და ჭკვიანურად გაკეთებული მულტფილმი. თითოეული დეტალი აღტაცებას იწვევს მულტფილმში, დაწყებული გარემოდან დამტავრებული მთავარი პერსონაჟით. ისტორია ოცნებაზე რომელიც ასე ახლოსაა ხოლმე და ასე ძნელია მისწვდე. ალბათ უკეთესია ვარსკვლავის მოწყვეტისას დაიწვა ვიდრე მიწიდან მის ცქერაში სიბერემ შეგჭამოს და შენი ცხოვრების ყველაზე დასამახსოვრებელი ეპიზოდი მეორე კურსზე დალეული ორი ლიტრი ლუდი იყოს ან სამსახურში თანამშრომელთან წაგებული “ვირი ვარ და ვყვირივარ”. ბრავო შემქმნელს.

Signs

გენიალური 12 წუთიანი ნამუშევარი რომელმაც 2009 წლის კანის კინოფესტივალზე  ლომი მოიგო. Signs ასე ჰქვია პატრიკ ჰიუზის ფილმს.  მოკლე ისტორია ბიჭზე რომელსაც უჭირს საზოგადოებასთან ინტეგრირება, ნაკლებად კომუნიკაბელურია და ალბათ ამიტომაც მისი ცხოვრება ერთი დიდი რუტინაა, ერთადერთი მოქმედი პერსონაჟით, რომელიც თვითონაა. თუმცა ერთ დღესაც მის ცხოვრებაში ჩნდება გოგონა, რომელთან ურთიერთობაც ალბათ ერთ–ერთი უმშვენიერესი რამაა რაც წელს კინოფილმებში ვიხილე. ამ 12 წუთში მეტი სიყვარული, სითბო და სილამაზეა ვიდრე notebook–ისა და walk to remember–ის ტიპის ფილმებში, 2 სათი რომ იმას ცდილობენ იაფფასიან მომენტებზე გატირონ.

დატკბით

და მუსიკაც როგორი მშვენიერია

გარყვნილნნი

დღეს მეგობარს შევპირდი პოზიტიურ პოსტს დავწერთქო, მაგრამ სახლში გრადუსში მოსულს, ისეთი სურათი დამხვდა ძნელია სხვა რამეს მივაქციო ყურადღება.

გუშინდელ პოსტში “შევეხე” გოგონას რომელსაც კოცნაზე პრობლემები ჰქონდა და შევეცადე გვერდში დავდგომოდი. დღეს სექსიზიზღია ეკა მინდა გაგაცნოთ. :დ

აზრზე ხართ?! შეყვარებულმა სექსი სთხოვა. მდედრმა წამიერი სისუსტე გამოიჩინა და დასთანხმდა, თუმცა საბედისწერო პაემანზე მაინც არ მივიდა და თავისი ღირსება არავის შეალახვინა. წარმოიდგინეთ სახლში რომ გაიგონ მშობლებმა, რომ გოგო გათხოვებამდე სასურველი მამაკაცის სხეულთან ინტეგრირდება, საკუთარ შტეფცელში ვილკას აყოფინებს ბიჭს ან პოპულარული ქართულით რომ ვთქვა ჟიმაობს.  მაგარი სკანდალი იქნება ოჯახში.

ეკას გაუმართლა, მშობლებმა ჯერ–ჯერობით არაფერი არ იციან. გული ყველას ქუსლებში გვეპარება იმაზე დარდით, რომ მშობლებმა შეიძლება სიმართლე შეიტყონ ეკაზე, რაიმე სახის დოკუმენტი ჩაიგდონ ხელში, ან კვლავაც პოპულარული ქართულით თუ ვიტყვი დაატყნან(მე მაპატიეთ ეს სიტყვა) ფაქტზე.

ეხლა ვიფიქრე ანალიზსს გავუკეთებთქო ამ წერილს, მაგრამ მერე მივხვდი რომ უაზრო დროის ხარჯვა იქნებოდა, მაგარი გადაღეჭილი თემაა. უბრალოდ ხანდახან ასეთი მძიმე შემთხვევები, მაგრად მახალისებს ხოლმე.

ჩემი შემდეგი პოსტი დანამდვილებით ვიცი რომ აღარ იქნება ასეთ მარაზმებზე, რამდენიმე საინტერესო ვიდეო მინდა გაგაცნოთ. ნადვილი ხელოვნების ნიმუშები(სერიოზულად ვამბობ).

p.s ორივე ფოტოსთვის დიდი მადლობა ico–ს.

დავივიწყოთ სექსი და კოცნა!!!!!

დღეს საბოლოოდ დავრწმუნდი რომ ცუდი ადამიანი ვარ. დიახ მეგობრებო, ჟურნალმა “სარკემ” დამარწმუნა ჩემი პიროვნების ამორალურობასა და სიბილწეში.  მივხვდი რომ ძალიან შორს შევტოპე და დროა დავამუხრუჭო.

“შეყვარებული კოცნის გამო დავკარგე”  ამ წერილის შემდეგ ჩემი ცხოვრება რადიკალურად შეიცვალა. ჩემთვის ნათელია, რომ ქართველი გოგო არაა მზად ქორწილამდე კოცნისთვის, სექსისთვის ან თუნდაც ნარდში შაში ჩარის გაგორებისთვის. ქართველი გოგო კდემამოსილი და უმწიკვლო უნდა იყოს, არ უნდა სცხვენოდეს თავისი საქციელის და არაფერი არ უნდა დააძალო. არც ქორწინებამდე ურთიერთობისას და არც შემდეგ. შეყვარებული გოგო მზადაა სატრფოსთვის მრავალი სიგიჟე ჩაიდინოს : აკოცოს, გაზის ბალონი დატენოს, ნისიად “ზეიკიძის” ძეხვი აიღოს ან საერთოდ ოთხი ნომერი კენტი უყიდოს ტურფას. ეს მამაკაცების ბრალია, გვიყვარს როდესაც გოგო ჩვენი გულისთვის დათმობებზე მიდის, ექსტრემალურ სიტუაციებში უწევს ყოფნა ან რაიმე არაადამიანურს აკეთებს. ბოჰემურ ცხოვრებას მიჩვეული ყმაწვილები ვგიჟდებით გოგოსთან ერთად მეტრო “თავისუფლებიდან” “რუსთაველის” მეტრომდე გზის ტკეპვნას, მთელი ღამე მესიჯობასა და ადნაკლასნიკებზე საჩუქრების ჩუქებაზე.

სამწუხაროდ ეჭვები მკლავს და მიწას მითხრის იმაზე ფიქრში, რომ გოგომ რომელმაც მე მაკოცა შეიძლება სხვასაც აკოცოს. შეიძლება სხვასაც დაუწეროს 5–იანი ან ათხოვოს თავისი ქსეროქსები უნივერსიტეტში. მაგიჟებს იმაზე ფიქრი რომ არ მაქვს იმის გარანტია, ჩემი მომავალი მეუღლე, ჩემამდე ტუჩშეუბილწველი იქნება, არ მაქვს იმის გარანტია რომ მას ჩემსავით ეყვარება კენგურუ ჯეკი ან შარლ აზნაურის პროფილი, თუნდაც ტერენტის ლექსები ან ჰიჩკოკის ფილმები.

მე ვიწყებ ახალ მოძრაობას და გთხოვთ ყველას შემომიერთდეთ– ქართველი გოგო კოცნის გარეშე. მოდით მეგობრებო ქორწინებამდე სიწმინდეები შევინახოთ. მთავარი ხომ უბრალოდ ურთიერთობაა, სულიერთი თან. ნუ ვეამბორებით ერთმანეთს, უკეთესია ჯოკერი ვითამაშოთ, სეფისკვერები ვჭამოთ და კიმ კარდაშიანის პორნოებს ვუყუროთ.