Archive for the ‘მე’ Tag

12 მე / 12 ჩემი.

ეს პოსტი ჩემი 2009 წლის მოკლე მიმოხილვა იქნება. 12 ამბავი, რომელიც გასული წლის 12 თვესა და მუსიკალურ ტრეკს აერთიანებს. პ.ს ნუმერაციას არანაირი მნიშვნელობა და დატვირთვა არ აქვს.

1)Phoenix – Lisztomania

რამდენიმე ახალი მეგობარი გავიჩინე, ერთი მაგდენი ძველი დავკარგე. დაკარგვა ცუდი სიტყვაა, უბრალოდ ამოვწურეთ ერთმანეთი ალბათ, სხვადასხვა მიმართულებებით ვპოვეთ გზა ნათელი მომავლისაკენ.

2)Julian Plenti – Games For Days

პირველი სრულფასოვანი “რა?სად?როდის?” წელი მქონდა. თბილისის ჩემპიონატზე, სუპერლიგაში ჯერ მეათე ხოლო შემდეგ მეექვსე ადგილზე გავედით “ინტეგრალი”, თ.ს.ყ მოვიგეთ და ამიერკავკასიის ჩემპიონატზეც ვიასპარეზეთ. ჩემპიონატიდან ჩემპიონატამდე ვიზრდებით და ვნახოთ რა იქნება მომავალში.I meditate to grow wise, I declassify I take it all the way, I take it all the way როგორც პოლ ბენქსი(ჯულიან პლენტი) მღერის.

3)Wild Beasts – Hooting & Howling

ლაშქრობაში ვიყავი. ულამაზესი ადგილები ვნახე და რთულ პირობებში საკუთარი თავის მზაობაც გამოვცადე. 3700 მეტრზე ასულს Wild Beast–ის სიმღერის არ იყოს ყვირილი და ყმუილი ერთდროულად აღმომხდა.  3 დღიანი “პახოდის” შემდეგ არაადამუანურად დაღლილი, თუმცა კმაყოფილი დავბრუნდი მშობლიურ თბილისში. ჭაუხის უღელტეხილი დალაშქრულია, შემდეგი გაჩერება…

4)Air – Love

ვლავაც ცივი ომია ჩემსა და მდედრთან სერიოზული ურთიერთობის დაწყებას შორის. მიზეზი მრავალი შეიძლება იყოს – წარსული გამოცდილება, კანდიდატის არ არსებობა, სიზარმაცე, ფრიგიდულობა(პრინციპში ეს არაფერ შუაშია :დ) და ა.შ. ფაქტია რომ, მარტო თავს მშვენივრად ვგრძნობ მსუბუქი ურთიერთობებით იოლად გავდივარ ფონს. თუმცა… მუდამ არსებობს ეს საზარელი სიტყვა. რამდენიც არ უნდა ვილაპარაკო იმაზე რომ არ მსურს სერიზოული ურთიერთობა, სიყვარული და ა.შ გონებაში მუდამ მიტივტივდება ერთი კადრი, ზუსტად ერთი ფოტო, რომელიც საპირისპიროს სურვილს მიჩენს, დაახლოებით ისე როგორც Air თავისი ტრეკით Love

5)Fever Ray – Triangle Walks

გავხდი ბლოგერი. 9 თვის განმავლობაში, ასე თუ ისე დავიკვიდრე თავი ქართულ ბლოგოსფეროში. ვიყავი ni2 news–ში,თუმცა შემდეგ დავტოვე ის, გავიცანი უამრავი მშვენიერ ბლოგი, დავაგემოვნე ახალი მედიის ფორუმი.   მიხარია რომ ჩემს ბლოგს მკითხველები ჰყავს, ეს ერთგვარ სტიმულს მაძლევს. ადრე თუ მწყინდა, როდესაც ამა თუ იმ რევიუს არ ჰქონდა ჰიტები, დღეს ეს უკვე ნაკლებად მანაღვლებს. ის რომ ჩემი რომელიმე პოსტი არაა “პოპულარული”, არა მკითხველის არამედ ჩემი(ავტორის) ბრალია.

6)MSTRKRFT – Heartbreaker

პირველი სამუშაო გამოცდილება სწორედ 2009 წელს მივიღე. ჯერ გაზეთ “24 საათში” ჟურნალისტად, ხოლო შემდეგ “ღამის შოუს” სტუდიაში სცენარისტად. გამოცდილება რომელიც მივიღე ერთგანაც და მეორეგანაც აუცილებლად გამომადგება ჩემს ახალ სამსახურში.

7)White Lies – Death

როგორც იქნა მუშაობა დავიწყე. პირველი სრულფასოვანი, კონტრაქტიანი სამუშაო. ჟურნალ TABULA–ში ჟურნალისტად დავიწყე მუშაობა, ამ ჟურნალის შესახებ ალბათ ბევრმა არც არაფერი იცით, სამაგიეროდ მარტიდან “ახალ ხილს” დააგემოვნებთ, რომელსაც ვეჭვობ შეიყვარებ კიდეც. ორმაგად სასიხარულო იყო ჩემთვის TABULA–დან შემოთავაზების მიღება,  პირველი ნაცნობობით, ჩაწყობითა და “ეს ჩემი ბიჭია დამისაქმე რათი”  არ მივსულვარ, მეორეც კულტურის განხრით უნდა ვიმუშაო, მე კი სწორედ ეს მინდა. White Lies–ეს ეს ტრეკი კი ერთგვარი გამოხმაურებაა ჩემს ეხლანდელ მდგომარეობაზე. უმუშევრობის დაკრძალვა და ენერგიული რითმები ახალი წლისთვის.

8)Kasabian – Vlad The Impaler

2008 წელთან შედარებით უფრო მეტ საინტერესო ლექტორთან მომიწია ურთიერთობა. გვარებს არ ჩამოვწერ, რადგან ზოგიერთი ისევ მასწავლის,  გამოცდები წინ არის და “ჟოპალეზობად” რომ არ ჩამეთვალოს :დ 2009 წელსვე გავიგე თუ რას ნიშნავს როდესაც ლექტორი აზრზე არაა რომ უნივერსიტეტში ასწავლის და არა სკოლაში. კიდევ უფრო მყარად გადავწყვიტე მომავლის პიარისთვის ან მედია მენეჯმენტისთვის დაკავშირება.

9)Delphic – This Momentary

თმა შევიჭერი. მეცხრე კლასის მერე მოკლე თმა არ მქონია. მომეწონა დაბალზე თმა ჩემს თავზე და არამგონია უახლოეს მომავალში გავიზარდო. მეცხრეკლასელი ნიკს რელიქტებიღაა დარჩენილი, მოკლე თმა ერთადერთი საერთოა რაც მაერთიანებს ჩემს წარსულთან. 

Can we make the time to leave it behind and reshape, remake our Fate in what we see

10)Yeah Yeah Yeahs – Heads Will Roll

Open Air – ეს იყო პირველი და ჯერ–ჯერობით უკანასკნელი მასშტაბური, კარგად ორგანიზებული მუსიკალური ფესტივალი რომელიც მინახავს თბილისში. 3 სასიამოვნო დღე გავატარე იპოდრომზე, მუსიკა მეორეხარისხოვანი იყო(პირდაპირი და ირიბი გაგებით). გარშემო მხოლოდ იმ ნაცნობებს ვხედავდი, რომელთა ნახვაც გამიხარდებოდა ან ძალიან გამიხარდებოდა. დიდი იმედი მაქვს რომ 2010 წელს ფესტივალი უფრო მასშტაბური გახდება, უკეთესი headliner ბენდებითა და კარგი აპარტურით. Hope Heads will roll this year.

11)Florence & The Machine – Rabbit Heart

19 წლის გავხდი. ალბათ უკანასკნელად ჩემს ცხოვრებაში. კმაყოფილი ვარ 2009 წლით, საუკეთესო იყო ჩემს მწირ “კარიერაში” და უფლებას ვიტოვებ მჯეროდეს 2010 უკეთესი იქნება.

12)Karen O & The Kids – All Is Love

2009  წელს მე გავიცანი : მერი და მაქსი. სემ ბელი და გერტი,  გავიგე რას ნიშნავს იყო უსახელო ნაბიჭვარი, ცხოვრობდე მეცხრე რაიონში ან ალტერნატიულ სამყაროში სადაც როშაჰი გებრძვის, დედოფალ ვიქტორიას უყვარხარ, სპოკი კი შენი მეგობარია. 2009 წელს მე მაქსთან ერთად გავიქეცი სახლიდან, კეროლს დავუმეგობრდი და კარლ ფრედრიკსენთან ერთად გავფრინდი სახლით,  ფილთან ალანთან და სტიუსთან ერთად ვცემე მაიკლ ტაისონი, მივაჩერდი ცხვრებს, ვიყავი სასაცილო, ვიყავი შერლოკ ჰოლმსი, დროში მოგზაური და სერიოზული კაცი. ვუსმენდი ფლორენსს, ჯულიანს, ველურ ცხოველებს, იქსებს, თქვენ წარმოიდგინეთ თეთრი ტყუილი და უზარმაზარი ვარდისფერიც გამოვცადე საკუთარ თავზე. რაც მთავარია ისევ ისე მიყვარს კერენი, ჩემი მეგობრები და ….

One, two, ready, go

საახალწლო პოსტი მათთვის ვისაც უყვარს თონესთან პურის რიგში დგომა

რამდენიმე საათში ახალი წელი დადგება. მე გადავწყვიტე წერილი მიმეწერა თოვლის ბაბუისთვის და შემეწუხებინა რამდენიმე თხოვნით.

ეს სურათის პირდაპირი ლინკი, აქ თვალები რომ არ დაითხაროთ კითხვით.

ყველას გილოცავთ 2010 წელს. დიდი იმედი მაქვს ჩემთვის ეს წელი წინა წლებზე უკეთესი და გამორჩეული იქნება. იმავეს გისურევბთ თქვენ. ბევრი საინტერესო მოვლენა, მხიარულება, დასამახსოვრებელი მომენტები და ბედნიერი ეპიზოდები. ეს პირველი ახალი წელია რომელსაც ბლოგერის რანგში ვხვდები, განსხვავება არ იგრძნობა : დ

დავივიწყოთ სექსი და კოცნა!!!!!

დღეს საბოლოოდ დავრწმუნდი რომ ცუდი ადამიანი ვარ. დიახ მეგობრებო, ჟურნალმა “სარკემ” დამარწმუნა ჩემი პიროვნების ამორალურობასა და სიბილწეში.  მივხვდი რომ ძალიან შორს შევტოპე და დროა დავამუხრუჭო.

“შეყვარებული კოცნის გამო დავკარგე”  ამ წერილის შემდეგ ჩემი ცხოვრება რადიკალურად შეიცვალა. ჩემთვის ნათელია, რომ ქართველი გოგო არაა მზად ქორწილამდე კოცნისთვის, სექსისთვის ან თუნდაც ნარდში შაში ჩარის გაგორებისთვის. ქართველი გოგო კდემამოსილი და უმწიკვლო უნდა იყოს, არ უნდა სცხვენოდეს თავისი საქციელის და არაფერი არ უნდა დააძალო. არც ქორწინებამდე ურთიერთობისას და არც შემდეგ. შეყვარებული გოგო მზადაა სატრფოსთვის მრავალი სიგიჟე ჩაიდინოს : აკოცოს, გაზის ბალონი დატენოს, ნისიად “ზეიკიძის” ძეხვი აიღოს ან საერთოდ ოთხი ნომერი კენტი უყიდოს ტურფას. ეს მამაკაცების ბრალია, გვიყვარს როდესაც გოგო ჩვენი გულისთვის დათმობებზე მიდის, ექსტრემალურ სიტუაციებში უწევს ყოფნა ან რაიმე არაადამიანურს აკეთებს. ბოჰემურ ცხოვრებას მიჩვეული ყმაწვილები ვგიჟდებით გოგოსთან ერთად მეტრო “თავისუფლებიდან” “რუსთაველის” მეტრომდე გზის ტკეპვნას, მთელი ღამე მესიჯობასა და ადნაკლასნიკებზე საჩუქრების ჩუქებაზე.

სამწუხაროდ ეჭვები მკლავს და მიწას მითხრის იმაზე ფიქრში, რომ გოგომ რომელმაც მე მაკოცა შეიძლება სხვასაც აკოცოს. შეიძლება სხვასაც დაუწეროს 5–იანი ან ათხოვოს თავისი ქსეროქსები უნივერსიტეტში. მაგიჟებს იმაზე ფიქრი რომ არ მაქვს იმის გარანტია, ჩემი მომავალი მეუღლე, ჩემამდე ტუჩშეუბილწველი იქნება, არ მაქვს იმის გარანტია რომ მას ჩემსავით ეყვარება კენგურუ ჯეკი ან შარლ აზნაურის პროფილი, თუნდაც ტერენტის ლექსები ან ჰიჩკოკის ფილმები.

მე ვიწყებ ახალ მოძრაობას და გთხოვთ ყველას შემომიერთდეთ– ქართველი გოგო კოცნის გარეშე. მოდით მეგობრებო ქორწინებამდე სიწმინდეები შევინახოთ. მთავარი ხომ უბრალოდ ურთიერთობაა, სულიერთი თან. ნუ ვეამბორებით ერთმანეთს, უკეთესია ჯოკერი ვითამაშოთ, სეფისკვერები ვჭამოთ და კიმ კარდაშიანის პორნოებს ვუყუროთ.

Spirited Away

ერთ კვირაზე მეტია ბლოგზე არაფერი დამიწერია. სწავლა დავიწყე და “ღამის შოუს” სტუდიაში ბოლო კვირა გახურებული მუშაობა მიდიოდა, ამიტომაც არ მეცალა აქ რამის დასაწერად, სახლში ისეთი დაღლილი მოვდიოდი South Park-ის ერთ ეპიზოდს ძლივს ვუყურებდი.

1 ოქტომბერს “ღამის შოუს” პილოტის ჩვენება გაიმართა, რამდენიმე ახალი რუბრიკა შესთავაზა გიორგი ჯანელიძემ დამსწრე საზოგადოებას.   თითქმის ყველა რუბრიკამ დიდი მოწონება დაიმსახურა, განსაკურებით ნი2 ნიუსის გამოძიება მოეწონა ხალხს.

მოკლედ დიდი იმედი მქონდა რომ 2-ში როდესაც საბოლოო პასუხი უნდა მიმეღო მეც და ნი ნიუსსაც, მინიმუმ ერთი განხრით მაინც დავიწყებდი მუსაობას, ან სცენარისტად ან როგორც ნი2 ნიუსის წევრად.

საბოლოოდ გამოვიდა ისე რომ კი მოეწონათ ყველაფერი, მაგრამ “ღამის შოუში” მსგავსი სიახლეების ჩამატებას ამ ეტაპზე მოერიდნენ, საერთოდ არაფრის შეცვლას არ აპირებენ და ყველაფერი ისევ ძველი ოფრმატით გავა, აქედან გამომდინარე არც ნიორი და არც მე არ აგვიყვანეს.

ძალიან დამწყდა გული, ჯერ იმიტომ რომ მეგონა აგვიყვანდნე, მერე შევეჩვიე ეს ერთი თვე იქაურობას და ხალხს, მაგრად მომწონდა იმ გარემოში მუშაობა და მიმაჩნია საკმაოდ კარგად ვართმევდი ბოლო ორი კვირა დაკისრებულ მოვალეობას თავს, ხუმრობების ძალიან დიდ ნაწილ სინიშნავდა ხოლმე თავის მითურ ბლოკნოტში ჯანელა :დ

სიმართლე ითქვას ნაწყენი არ ვარ არავისზე(ნუ თითქმის არავისზე, ყოველ შემთხვევაში ჯანელაზე და იმ ხალხზე ვისთანაც ვმუშაობდი პირადად), მესმის “ღამის შოუს” სტუდიის წარმომადგენლებისაც, ეშინიათ ხალხის რეაქციის, აგერ ჯეოსტარის “პრიკოლებს” რა გამოხმაურება მოჰყვა ხალხში და უფრო გამძაფრებულ ცინიზმს საერთოდ რა მოჰყვებოდა, თუმცა მიმაჩნია რომ რისკის გარეშე არ ღირს არაფრის კეთება და მიმაჩნია ეს რისკი ამ შემთხვევაში გამართლებული და მომგებიანი იქნებოდა სტუდიისთვის.

თუ ოდესმე გამიჩნდება შანსი სიამოვნებით ვიმუშავებ იმ staff-თან რომელიც იქააა, თანამშრომლების აბსოლიტური უმრავლესობასთან ურთიერთობა ძალიან სასიამოვნოა.

მოკლედ უმუშევარი ვარ და კვლავაც სამუშაოს ვეძებ. :დ

ქართული ომები ეპიზოდი VII:მე კაცი არ ვიყო თუ…

ეს ჩემი რიგით მე-100 პოსტია ჩემს ბლოგზე. 5 თვეა რაც Faukclub(საინტერესოა რამდენმა ადმაიანმა იცის რას ნიშნავს ეს სახელი :დ) არსებობს და ამ დროის მანძილზე ძალიან შევეჩვიე ჩემს პირმშოს.

მინდა ეს პოსტი გარდამტეხი მომენტი იყოს ბლოგისა და ჩემს ცხოვრებაში, ვაპირებ რაღაც-რაღაცეები შევცვალო და ამას დღეიდან დავიწყებ. ძალიან მინდა უკეთესი ადამიანი გავხდე, კი ვიცი რომ Self improvement is masturbation(ტაილერ დერდნერის სიტყვებია Fight Club-იდან) მაგრამ ექიმებს თუ დავუჯერებთ ხანდახან ჩუკენობაც კარგია თურმე.

1)Одноклассники – ფულს გადავიხდი და ყველა მეგობარს 5+-ით დავუწერ, შემდეგ ყველას დავუკომენტარებ ფოტოებს და ამით ბევრის გულს მოვიგებ. გადავიღებ სურათს სადაც ორ გოგონაზე მექნება ხელი გადახვეული, რომელსაც ამავე საიტზე განვათავსებ და შემდეგი სახლის წარწერას დავურთავ:”აუ რა დრო ვატარე უკრაინაში. ბოზიიიიიშ”

2)Facebook – ყოველდღე ძალიან ბევრ ტესტებს გავაკეთებ, რომელთა პასუხებს აუცილებლად დავაფაბლიშებ. დავტაგავ მეგობრებს ყველა სახის სურათებში – ჰოროსკოპით ვინაა, Simpsons-ის რომელ პერსონაჟს ჰგავს, რა ფერის ტრუსიკის ჩაცმისას ექნება სახეზე ღიმილი ან რომელ ფილმში ჰგავს ბრუს ლიის.  დილით და საღამოს გავაკეთებ ტესტებს სადაც დღის მეგობარს, სექსუალურ პარტნიორს, მტერს, თამადას, მეკვლესა თუ მარშუტკაში ფულის გადამხდელს გავიგებ ვინაა.

3)შეყვარებული – აუცილებლად გავიჩენ შეყვარებულს. საშინელებაა როდესაც სიჭაბუკის საუკეთესო წლებს, სრულიად მარტო ქალის სითბოსა და სიყვარულს მოკლებული, ბნელ კუნჭულში მიგდებული, სასოწარკვეთილი ვატარებ. მინდა გოგონა რომელიც სიტყვობანას თამაშისას ა ასოზე “აკულას” მეტყვის და ამით თავის გონებამახვილობას დამანახებს, მჭირდება მდედრი რომელიც მხოლოდ მანამდე მოუვლის თავს სანამ არ დარწმუნდება, რომ მიყვარს და მერე ცელულიტის მორევში ჩაეფლობა. მინდა მყავდეს გოგონა გვედით რომელთან ერთადაც აისსა და დაისს შევხვდები, ვიცინებ, ვიმხიარულებ,  კომშის კამპოტს მოვხუფავ, მოცხარის “დიროლს” ვიყიდი და… მეტი რაღა უნდა გინდოდეს ადამიანს

4) მეგობრები – თავს მათ მივუღძვნი, ვიმუშავებ რომ ბაჩოს არაფერი მოვაკლო, თსუ-ში ვივლი რომ მაგდა გავახარო, ცეკვას ვისწავლი რომ მაროს ქორწილში გავიგიჟო თავი, ლივერპულს შევიყვარებ რომ გიორგი კმაყოფილი იყოს, პორნო ვარსკვლავი გავხდები რომ დათოს ჩემი ვიდეოები მივუძღვნა,ნაითს x box-საც ვუყიდი, ახალ PC-საც და playstation-საც რომ თვითონად დაისვენოს და “მეგალაინის” გამყიდვლებიც დაასვენოს ყოველ კვირა სიარულით. ანისთვის არაფერს გავაკეთებ, მას მუდამ უხარია ძველებური ნიკას ნახვა. სხვა მეგობრებსაც არ დავივიწყებ ყველასთვის შევიცვლები, მინდა სხვა ადამიანი ვიყო.

5)მე – მორწმუნე გავხდები. სამსახურს უფრო იოლად ვიშოვი, ხალხს უფრო მეტად ვეყვარები. დიდბალთიან ქამარს ვიყიდი, ტელეფონზე პასუხისას ხმას დავიბოხებ, მარშუტიკს გაჩერებისას “ვაჟნი” გავხდები, ნაკლებ ცინიკოსი გავხდები, სამაგიეროდ უფრო მეტ ხუმრობებს ვიტყვი(მოვიგონებ თუ რაცაა) ვაგინაზე და პენისზე.

ეხლა დავფიქრდი და ეს ცვლილებები სწორად უნდა გავატარო, ერთი შეცდომა და შეიძლება დავიღუპო, თუ რათქმაუნდა ამ ყველაფრის გაკეთების შემდეგ ისედაც დაღუპული არ ვიქნები.

ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

ტრეკები რომლებიც ორგაზმს უდრიან

ეხლა ჯეოსტარს ვუყურებდი. მოვკვდი სიცილით, უფრო სწორედ სიკვდილთან ძალიან ახლოს ვიყავი, მაგრამ ამაზე ხვალ დავწერ. დღეს მე მინდა რადიკალურად განსხვავებული მუსიკალური დონის შემსრულებლები, თუ ტრეკები შემოგთავაზოთ.

ვაგრძელებ ჩემი დეკადის ათეულების კეთებას და ამჯერად XXI საუკუნის 10 საუკეთესო სიმღერას(ჩემი ვერსიით რათქმაუნდა) წარმოგიდგენთ.

10)Jay Z  –  99 Problems

შევეცადე ათეული შეძლებისდაგვარად მრავალფეროვანი გამეკეთებინა, ამიტომაც Hip-hop-ის დავიწყება არ გამოვიდოდა და  Jay Z-ის 99 Problems-ზე უკეთესი კანდიდატურა არ მეგულებოდა დეკადის საუკეთესო რეპ სიმღერის პოზიციაზე.

9)Nick Cave & The Bad Seeds – There she goes my beautiful world

ეს სიმღერა ერთი დიდი სიმფონიური შედევრია. მულტი ინსტრუმენტალური საოცრება. ნიკ ქეივის საოცარი ხმით, ძალიან მაგარი ბექ ვოკალითა და სუპერ ლირიკებით. მარტო ეს რად ღირს

I will kneel at your feet
I will lie at your door
I will rock you to sleep
I will roll on the floor
And I’ll ask for nothing
Nothing in this life
I’ll ask for nothing
Give me ever-lasting life

8)UNKLE  – Reign

ტრეკის დასაწყისში  უბრალო მოკვდავი ხარ, 4 წუთის შემდეგ კი შენ წვიმა ხარ, სამყაროს მმართველი.

7)Digitalism  –  Pogo

ჯადოსნური ტრეკია. პარალელური სამყაროდან გამოგზავნილ მუსიკალური ჩანაწერია.  Electronic  Pogo of our life.

6)Outkast  –  Hey Ya!

სიმღერის გარდა ყველაფერია ეს. ანდრე ბენჟამენი ერთ-ერთი უნიჭიერესი მუსიკოსია რომელიც XXI საუკუნეს უნახავს, Outkast კი ძალიან მრავალმხრივი და საინტერესო  დუეტი.

5)interpol – Obstacle 1

სრულყოფილი ტრეკი. ბასი, ლიდ გიტარა, რითმი, დრამი, ვოკალი, მისამღერი, ჯგუფი, ღომი, ყველი, დრამინა, ვაკო ავალიანი, ნუკრი კაპანაძე ყველაფერი ძალიან გემოვნებითაა გაკეთებული და შერჩეული.

4)Strokes – Someday

In many ways they’ll miss the good old days

Someday, someday

ასე  დაიწყო XXI საუკუნეში Indie. ჩემთვის ყოველ შემთხვევაში  ამ ტრეკით(სიტყვები) დაიწყო ყველაფერი.

3)Klaxons  –  Two Receivers

ჩართეთ სიმღერა?! გრძნობთ შორიდან რაღაც, ახალი, ამოუცნობი,  საოცარი როგორ გიახლოვდებათ?! ეს new rave-ია მეგობრებო. უფრო სწორედ Klaxons თავისი 22-ე საუკუნის სიმღერით. ბიჭები მომავლიდან დაბრუნდნენ და ეს ტრეი მოგვიძღვნეს. მე პირადად მადლობელი ვარ მათი.

2)Xiu Xiu –  I Luv The Valley Oh!

სიმღერა რომელიც გრძნობებითაა სავსე, გრძნობებით რომელიც 3 წუთი შენს გულში იჭრება, გონებას გიბინდავს და… დანარენი გემოვნების მიხედვით

1)TV on the Radio – Staring at the Sun

ვინც მიცნობს ეს არ გაუკვირდებოდა. ეს სიმღერა ჩემს პოსტებშიც არაერთხელ მიხსენებია. “ჩემი სულის მუსიკასაც” ვეძახი ხოლმე. ტრეკი არის ზუსტად ჩემი ოცნების სიმღერა. თითოეული სიტყვა, აკორდი, გიტარის ჩამოკვრა თუ ადებიმპეს ბგერა ყველაფერი გენიალურია.

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

”იმპორტული” პოსტი

გუშინ დილაუთენია მამაჩემმა გამაღვიძა, სამი თავისუფალი დღე მაქვს და სამეგრელოში წავიდეთო. ყოველ წელს ჩავდივარ ხოლმე დასავლეთში, 5-7 დღით იდეაში დასასვენებლად.

მგზავრობის უმეტესობა მანქანაში მეძინა. მუსიკის თანხმებით ვხედავდი სიზმრებს, ერთი სურამში გამეღვიძა აი პურები რომ იყიდება იქ, ნაზუქებთან ერთად. 500 მეტრიანი მონაკვეთი რომ არის შექმნილი, სადაც რამდენიმე ათეული ქალი ხელს იქნევს, რომელშიაც ან პური უჭირავს, ან ნაზუქი.

ძალიან მიყვარს რიკოთზე გაკეთებული ხაჭაპურები. ოღონდ მართლა. აი ყველი რომ თითქმის არ აქვს, არც ცხიმი და არც არაფერი. დედაჩემის მეგრულ ხაჭაპურს მირჩევნია, რომელსაც ყველი ასკდება ხოლმე. სულ მაგაზე მეჩხუბება დედა ყველაფერი უბედურება და საზიზღობა გიყვარსო. საერთოდ გარეთ გაკეთებული ყველაფერი უფრო მიყვარს, ვიდრე მშობლიურ სახლში დამზადებული. არა დედაჩემი ძალიან ძალიან მაგარი მზარეულია, უბრალოდ მუღამი აქვს ”იმ ცუდის” ჭამას.

ჩავედი ზუგდიდში. ვნახე ჩემები. მაგრადაც დავლიე როგორც წესია. 2-3 დისკუსია გავმართე სხვადასხვა თემებსა თუ პრობლემებზე. კბილებით ვიცავდი ფაქტს რომ ქართველები არ ვჯიშდებით, რომ გოგო მოტაცების შემდეგ არაა აუცილებელი დარჩეს თუ არ უნდა იმ ბიჭთან ყოფნა, ზვიადი რომ არ არის დიადი პოლიტიკოსი და ყოველი სადღეგრძელოს შემდეგ პირჯვრის წერასა და ღმერთისათვის შეთხოვნას ჩემ გოგოს სამუშაო უშოვე და საქართველო გააბრწყინეო, ჯობია ხელი გაანძრიოს მისმა გოგომ ტვინთან ერთად, ნუ თუ ძალიან უნდა სხვა სხეულის ნაწილებიც ჩართოს საქმეში და ისე იშოვოს სამსახური.

ნაწყენი წავიდა სუფრიდან რამდენიმე კაცი. ჩემი წვერები და შორტი არ მოეწონათ(ძალიან ”ევროპულიაო” ) . დაფლეთილია უბედური და რაღაცეები მაქვს ამოქარგული :დ

კოღოებმა როგორც ყოველთვის შემიკიკინეს. დაახლოებით 5-6 ნაკბენი მაქვს უკვე, ღამე ყურთან მიბზუიან დილით კიდევ მკბენენ სადაც ხორცი მიჩანს ყველგან.

დღეს ჩემი ძმის ჩაბარებასთან დაკავშირებით სმა-ჭამა იმართება და ვინ თუ არა მე უნდა დავლიო ბლომად. მამაჩემისთვის დალევა არ შეიძლება და მე ვარ ოჯახის სახე. :დ

ორშაბათს თბილისში ვარ ისევ და იმედია ”იმედიდან” დარეკავენ ამ დღეებში.

პ.ს დაახლოებით ესეთი ვარ ეხლა სამეგრელოში. არა გარეგნულად(ჩაცმას ვგულისხმობ, თორემ ისე ისევ ასეთი ვარ არ გამიკეთებია პლასტიკური ოპერაცია), არამედ ”სულიერად”, არა უფრო ”სიმბოლურად” .  მე და ფერდინანდებს კიდევ ერთი ომი გვწყურია. :დ

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

ჩემი ოცნებაა!!!

მე ვოცნებობ ხოლმე. დიახ მეგობრებო ჩემნაირი ბგე ვაჟკაცი დროს უთმობს ფუჭ(ვინ იცის) ოცნებებს. მე მიხარია, რომ ალბათ პირველი ვარ ვინც ვაჟკაცობა და ოცნება ერთმანეთს დაუპირისპირა. ეს სხვა დროისთვის, ეხლა კი მინდა ჩემი ოცნებებისა და სურვილების მცირე ჩამონათვალი გაგაცნოთ.

მე ძალიან მინდა/ჩემი ოცნებაა

1)საქართველოში გოგოები ფეხებს კარგად იპარსავდნენ და შავ წერტილებს არ ვხედავდე ხოლმე

2)მდედრები ძუძუებს შორის თმას რამეს უხერხებდნენ. არაა სასიამოვნო, როცა მომავალი ბავშვების დედა ბანჯგვლით მიტოლდება და მამარცხებს ხოლმე.

3) ტაქსისტები ჩუმად ისხდნენ მანქანაში. საქართველოს გადარჩენის უეჭველი გეგმები და ფაიზაღი გზები მიშას გადაგდებისა არ მაინტერესებს დიდად

4)საქართველოს საფეხბურთო ნაკრებმა ფუნქციონირება შეწყვიტოს, ოფიციალურად.

5)საზოგადოებრივი ტელევიზიის სლოგანი “არხი განწყობისათვის” მაგივრად შეიცვალოს “ჩვენ გადაცემების გაკეთება არ ვიცით”

6)”თენდება გვიან” და “ყავა და ლუდის” ყველა სეზონი ნახოს ორივე სერიალის რეჟისორმა. იქნებ მიხვდნენ, რომ სატანას ემსახურებიან

7)მარშუტკის მძღოლები სულ არ წუწუნებდნენ, ბენზინს არ ასხამდნენ როცა მე ავდივარ მაშინ, სასურველია არც ზეთი გამოცვალონ და არც სვეჩები, ნუ თუ იკაცებენ და მანქანას დაქოქავენ ავლაბრამდე მადლობელი ვიქნები მხოლოდ.

8)მთელ მსოფლიოში მშვიდობა სუფევდეს. ეს ისე ვითომ მის მსოფლიოს შესარჩევ კონკურსზე ვარ. არავინ არ იცის რა ხდება, მუდამ ფორმაში ყოფნას ვცდილობ.

9)შალვა ნათელაშვილთან, ბოკერიასთან, სააკაშვილთან, ძმებ გაჩეჩილაძეებთან, სანიკიძესთან ერთად სუფრაზე დამსვა. მარტო ჩვენ რომ ვიყოთ პლიუს აქუაბრდია თამადად. სადღეგრძელოები მაინტერესებს მარტო.

10)უცხოეთში ყოველ მეორე კვირას ჩვენი თანამოქალაქეები თავს არ გვჭრიდნენ ძარცვითა და სირობებით.

11)Red Hot Chili Peppers-მა ახალი ალბომი გამოუშვას

12)Interpol-მა და Strokes-მაც ბარემ იგივე ქნას

13)საქართველოში ჩემი საყავრელი ბენდებიდან 3 მაინც ჩამოვიდეს

14)“ალანიამ” HDTV ხარისხით მაინც გაუშვას ფილმები. გვესმის რომ ბიტკომეტს მაგრად ხმარობენ და Ts და SCR ხარისხით ფილმებს სწრაფად ტრეულობენ, მაგრამ Tv-ში არც ისე კარგი საყურებელია მაგ ხარისხით ფილმები.

15)ყველაფერზე არ ასიგნალებდნენ მძღოლები.

16)ტანსაცმლის მაღაზიაშებში კონსულტანტები(გამყიდვლები) იღიმებოდნენ. ტანსაცმლის საყიდლად შევდივარ, მათ შესაბმელად ხო არა.

17) უპატრონო ძაღლები ერთდროულად ააალდნენ მთელს საქართველოში და დაიფერფლონ

18)Coldplay არ ითვლებოდეს ყველაზე კარგ ჯგუფად, Prison Break საუკეთესო სერიალად, “კოხორი” ყველაზე მაგარ ვიდეოდ, გუბაზ სანიკიზე ყველაზე დიდ პატრიოტად, Twilight ნორმალურ(მითუმეტეს კარგ) ფილმად და ლელა კაკულია წინასწარმეტყველად.

19)დაინგრეს სტერეოტიპი მუსიკის აზრზე არ ხარ თუ PInk Floyd ან Led Zeppelin არ მოგისმენია(არუსმენდი ან უსმენ), პაზოლინი, ბერტოლუჩი, ანტონიონი ან ბერგმანი თუ არ გიყვარს კინო არ იცი რა არის,  მარკესი თუ არ გიყვარს, დოსტოევსკის მამას თუ არ ეძახი ლიტერატურა შენთვის უცხო ხილია.(პირველი ვარიანტი)

20)დაინგრეს სტერეოტიპი მუსიკის აზრზე არ ხარ თუ Velvet Underground ან Radiohead არ მოგისმენია. ჯარმუში, კუბრიკი, ჰიჩკოკი ან ბარტონი თუ არ გიყვარს კინო არ გაგისინჯავს. კამიუსა და ვიანს თუ არ იცნობ ბორისას ლიტერატურაში ჩაინიკი ხარ, აჰჰ ხო კუნდერა გამომრჩა კიდევ. (მეორე ვარიანტი)

კარგი იქნება ეს 20 პუნქტი თუ შესრულდება, მანამდე კი სამი დღით თბილის ვემშვიდობები, ან ორით ვინ იცის.

პ.ს ეს სიმღერა მიყვარს მომავალი 3 დღე მაინც. დღეს ვიგემე პირველად და ძლიერ მომწონს.

Joanna Newsom – Peach Plum Pear

პ.ს 2 ძალიან ბევრი ტაგი გავუკეთე ამ პოსტს. მაინტერესებდა როდის მომბეზრდებოდა : ))))

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

The Angry Sheep

რევოლუციური ფილმი. კინოკომპანია G.G.N films-ისა და Vazisubani entertainement-ის პირველი საკულტო ნამუშევარი. მხატვრული ესკიზი რომელმაც შეძრა კინოსამყარო.  ფილმის Underground-ში წარმატების შემდეგ, Warner Bros.-მა იყიდა ფილმე ყველა უფლება და ა.შ.შ-ის კინოგაქირავებაში ჩაუშვა ფილმი.

ეს არის ნამდვილი ქართული ისტორია მამა-შვილის ურთიერთობასა და პრობლემებზე. შვილის როლს მე ვასრულებ და თუ გავითვალისწინებთ იმ ჯილდოებსა და პრემიებს რომელიც ამ როლისათვის მივიე ერთობ წარმატებულად გამომდის გონებაშეშლილი(მიზეზთა და მიზეზთა გამო) ყმაწვილის თამაში. ჩემი ეკრანული პარტნიორი, ნამდვილ ცხოვრებაში ჩემი ახლო მეგობარი და ძმაკაცია. მას ამ ამპლუაში ადაპტირებისათვის, ასე ვთქვათ სხვა ტყავში გახვევისათვის, 4 თვე დაჭირდა. მან ეს 16 კვირა პედოფილებთან გაატარა  ორგანიზაციაში სახელწოდებით NAMBLA (North American Man/Boy Love Association).

სანამ ფილმს წარმოგიდგენდეთ მინდა რამდენიმე ნაწყვეტი შემოგთავაზოთ სხვადასხვა კინოკრიტიკოსის ინტერვიუდან. მე, თქვენმა მონა-მორჩილმა(ყველაზე ყ*ე ფრაზა)  ვთარგმნე ინგლისურიდან, შეძლებისდაგვარად ზუსტად.

“უცნაური, საზარელი ამბავი შურისძიებისა, მსახიობების ძლიერი პერფომენსი და რეჟისორის ბნელი ხედვა ჩვენი სამყაროსი ქმნის ბოლო წლების ერთ-ერთ საუკეთესო ფილმს”

Chicago Reader

“პროვოკატიული, შოკისმომგვრელი, შვაიუ იუმორითა და თავბრუდამხვევი სცენარით. ოსკარის ღირსი ფერფომენსი და მუსიკა რომელიც მთელი ფილმი ტანში გივლის”

Dubai today

ეს არ ვთარგმნე

“Bold performances and sensitive, spot-on direction make watching this difficult tale of trauma and abuse a thought-provoking, resonant experience.”

Daily Xoni

“რამაშკის პირშიგამოვლებსავით უსიამოვნო, ზვიად გამსახურდის სიკვდილივით მძჲმე და ნუგზარ ერგემლიძის სიმღერებივით საზარელი. Movie of ages. უცხოს შემდეგ ყველაზე “ჟუტკი” ატმოსფეროსმქონე ნამუშევარი, “კოსმოსური ოდისეის” სიდიადითა და  “კრიმინალური საკითხავისებრი” იუმორით.

“ასავალ დასავალი”

ეს კი თავად ფილმი

პ.ს ტიტრებში Sun სპეციალურად წერია.

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)