Archive for the ‘სახლი’ Tag

Dream On

5 ოცნება ეს თემა რამდენიმე კვირის წინ შემოგორდა ქართულ ბლოგსამყაროში, დაიტაგა ბევრი ბლოგერი, მათ შორის მეც(ჩორვენმა დამტაგა) ხოდა დავწერ ჩემი ოცნებების შესახებ.

1)Super power –  ბავშვობაში ძალიან მიყვარდა კომიქსები. განსაკუთრებით Marvel–ის სამყარო. პრინციპში ეხლაც სიამოვნებით წავიკითხავდი დრო, რომ მქონდეს. მუდამ მინდოდა რაიმე სუპერძალა მქონოდა და სიმართლე ითქვას არც ეხლა ვიტყოდი უარს. ყველაზე მეტად მაგნიტოს შესაძლებლობები მიზიდავს. ამ მუტანტს ყველანაირი ლითონის მართვა შეუძლია. ეუფ რას გაასწორებდა :დ

2) Dream job – ნუ პირველი სურვილი ფენტეზის სფეროა, პრინციპში ჩემი ოცნების სამსახურიც თითქმის უტოპიურია.

მინდა დაახლოებით ესეთი სამსახური. ადამიანს ან ადამიანთა ჯგუფთან ერთად ვუყურებ ფილმს(რომელსაც მე ვურჩევ), შემდეგ კი ვარჩევთ ფილმს, ნუ ისინი ჩაინიკები არიან და დეტალებში ჩაღრმავებაში გიდობას მე ვუწევ. წარმოიდგინეთ ამაში რომ ფულს გიხდიან.

3)My greatest creation – ჩემი ოცნებაა South Park–ის ქართული ვერსია შევქმნა. სტილის გადმოტანა მინდა მხოლოდ დანარჩენს ყველაფერს ქართულს გავაკეთებდი, პერსონაჟებს, სიუჟეტს, იუმორს. 3–4 სერიის სიუჟეტი დაწერილიც კი მაქვს :დ მინდა ანიმაციური სერიალი რომელსაც არანაირი საზღვრები არ ექნება.

4)Home sweet home – ჩემი საკუთარი სახლი მინდა. უფრო ზუსტი თუ ვიქნები ბინა. დაე იყოს შანხაის დასახლებაში. ორ–ოთახიანზე მეტი არ მინდა. არც რემონტი და გამოწყობაა საჭირო. მე თვითონ მოვუვლი.

5) fortune – ეს ოცნება რომ ყველაზე ზედა ოცნება ამიხდეს :დ ნუ ჯანდაბას ერთი მაინც. ჯამრთელობაც იქნება მერე და ბედნიერებაც.

მე ვტაგავ:

დათო გორგილაძე

Kubrick

Clown

Je m’appelle Eka

ყვავა

Advertisements

Sweet home

დღეს დავბრუნდი მშობლიურ თბილისში. ძალიან მეზარება დალაგებულად წერა, ამიტომაც ისე დავწერ როგორაც არ მეზარება.

1)კოღოებმა შემჭამეს სამეგრელოში. სისხლს  მწოვენ და მწოვენ პლიუს ფსიქიკურ შეშლილობას მკიდებენ ხოლმე, მუდამ ყურთან წუილებენ და მთელი ღამე არ მაძინებენ

2)მიხარია რომ დალევა აღარ მომიწევს. მარტო ჩემი ძმის ჩაბარების სადღეგრძელო სამი განსხვავებულით მაქვს ნათქვამი სხვადასხვა სუფრებზე. მაგისტრატურაზე ჩაბარება გადავიფიქრე, ციროზით სიკვდილს მირჩევნია ნაკლებ განათლებული სამაგიეროდ მოხუცი მოვკვდე

3) გზაში ერთ-ერთ დაწესებულებაზე ასეთი წარწერა ვნახე “იყიდება მზა, შემწვარი ხაჭაპური”.  მაინტერესებდა შემჭვარი ხაჭაპური როგორი იყო, მაგრამ გასინჯვა ვერ გავბედე.

4)უნივერსიტეტში საგნები ამირჩიეს მეგობრებმა. ეხლა არჩეული საგნიდან საბოლოოდ 4 მაინც თუ შემრჩება კარგია, დაიწყება ეხლა ეს იმას ემთხვევა ეს ამასო და მომიწევს სხვა რაღაცეების აღება.

5)როდესაც ქალაქიდან გავდივარ უსაფრთხოების ღვედს ვიკეთებ ხოლმე მანქანაში, ხალხი ისე მიყურებდა სხვა მანქანებიდან გზაზე რომ შემრცხვა ჩემი თავის. მეგონა რაღაც ცუდს ჩავდიოდი.

დღეს კოღოები არ მიკბენენ, ღვინოს არ დავლევ, გზაში არ დავიწვები და საერთოდ მიხარია რომ დავბრუნდი. არადა სულ სამი დღით ვიყავი წასული :დ

რაღაც ეს სიმღერა გამახსენდა ამ პოსტის წერისას,  მისი ტექსტი მიტრიალებდა თავში. No one laughs at God in bed when mosquitos are sucking blood from them ესეთი რამეც უნდა მიმატებინა ტექსტში :დ

Regina Spektor -Laughing with

ტერი გილიამის “მანჩესტერი”

დღეს დილით გაღვიძებისას სასიამოვნო ჟრუანტელმა დამიარა ტანში. მთელი დღე სახლში უნდა ვყოფილიყავი, რაც იმას ნიშნავდა, რომ რამდენი ხანიც მსურდა იმდენს დავიძინებდი. დავიმუხტე თუ არა საყვარელ საქმის კეთება გადავწყვიტე, ანუ ფილმის ყურება და თან ჭამა.  არც ისე ბევრი ფიქრის შემდეგ გადავწყვიტე ტერი გილიამის ფილმი Tideland მენახა. საერთოდ გილიამი მომწონს ძალიან, აქვს ის თვისება რომელსაც რეჟისორში ყველაზე მეტად ვაფასებ. ატმოსფეროს შექმნა შეუძლია ისეთის რომელიც ნებისმიერს მიიზიდავს და ჩაითრევს ფილმში. მისი პირქუში, სურეალისტური, ან სულაც ფუტურისტული ფილმების დიდი თაყვანისმცემელი ვარ. Monty Python-ის ფილმები კი ერთ-ერთი საუკეთესო კომედიების სერიაა ჩემი აზრით. Tideland ნანახი არ მქონდა.

მეზარებოდა რატომღაც, თან მეგობრების 90%-ს უარყოფითი შეფასება ჰქონდა მიცემული ფილმისთვის. ყველაფრის მიუხედავად ფილმი მაინც ვნახე და ვინანე კიდევაც. ძალიან სუსტი ნამუშევარია, არა ამას სუსტი არ ჰქვია, ეს უბრალოდ სირობაა. საერთოდ არაფერი არ ხდება ფილმში, ძალიან მძიმე საყურბელია და ტერი გილიამისთვის გაცვეთილი მომენტებია ნამუშევარიში. ისეთი კადრები რომლებიც ამ რეჟისორის სხვა ფილმებში უკვე მინახავს. არცერთი გმირი არ მომეწონა, მაგარი მეკიდა ვის რა მოუვიდოდა და საერთოდ ბოლომდე რატომ ვუყურე ვერ ვხვდები. რომ არა Fisher King გილიამს შევაგინებდი კიდევაც, მაგრამ ამ ფილმის რეჟისორობა მას უხილავ დაცვას სძენს, რომლის გამოც ენა არ მიბრუნდება შევაგინო გილიამს.

ყველაზე ცუდი ის არის, რომ ტერი გილიამის მიერ ჩემი ხასიათის მიფურთხებას მანჩესტერმა ზედ დაუმატა ამაზრზენი თამაში. ფეხბურთის დიდი გულშემატკივარი არ ვარ(უფრო ამერიკულ სპორტის სახეობებს ვწყალობ), მაგრამ დღეს მაინც ძალიან მინდოდა “ეშმაკების” მოგება. ეჰჰ არ გამიმართლა აქაც. იხმარეს ფერგიოსონის ბიჭები და საბოლოოდ დამიკარგეს ყველაფრის ხალისი .გილიამის გადაღებული ფილმს ჰგავდა მანჩესტერის თამაში, არანაირი ემოცია არ იყო ფეხბურთელების თამაშში და არანაირი სურვილი მიეღწიათ რამისთვის.

წავალ ეხლა ჩავრთავ Fisher King-ს. გილიამს ისევ თავიდან შევიყვარებ და ჩემს თავსაც ცხოვრების ხალისს დავუბრუნებ.

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

პოსტ-წვიმისეული განწყობა

დღეს საშინელი დღე მქონდა. წვიმა მიყვარს, მაგრამ დღეს ძალიან გავილუმპე, მერე საცობში მოვყევი საშინელში, სადაც ჩემი მარშუტკის მძღოლი თავისი ხაზის სხვა მომუშავეს ეჩხუბა რატომ მიწელავ არ არის ეს კაცური საქციელიო. ჩემს წინ მთვრალი ქალი იჯდა, რომელიც მემგონი ბოდავდა(ყურებში ნაუშნიკები მეკეთა და პირის მოძრაობა შევამჩნიე მხოლოდ). მოკლედ სახლში მოსულს არაფრის ტავი არ მქონდა და გადავწყვიტე ხასიათზე მოსასვლელად რაიმე სახალისო მეპოვა ინეტში. რამდენიმე ძალიან კარგ “რაღაც-რაღაცას”(კოხორელის ხმით) წავაწყდი  და ბარემ აქ დავდებ იქნებ სხვასაც ასეთი რთული დღე ჰქონდა. 1)ეს ქალი არის ყველაზე ოპტიმისტი მშობელი მთელს მსოფლიოში : D 2)ვალენტინობას მეც ასეთი რაღაც უნდა გავაკეთო. მსურველები უბრალოდ მოხევენ ფურცელს, უი ხო ტელეფონის ნომერი აკლია მანდ, უფრო კარგი იქნებოდა მაგით.

3) საქართველოში ყვითელი ლურჯზე დიდი არის ალბათ.

4)წარმოიდგინეთ რომ ქალს რჩევას ნამდვილი “მამაკაცი აძლევს”. აი რა სურათს მივიღებდით.

5)ამ ფოტოზე ბევრი ვიცინე, ძალიან კარგი გაკეთებულია.

6) ამ სურათზე მოვკვდი და მეორედ დავიბადე. სუპერი იყო