Archive for the ‘ქართული’ Tag

საქართველო(ს) “გაღმა” ნაპირზე

თედო 12 წლის ბიჭია. აფხაზეთიდანაა დევნილი. თბილისში დედასთან ერთად ცხოვრობს, რომელიც თავს სხეულის ვაჭრობით ირჩენს. თედოს მამას აფხაზეთში დარჩა ომის დროს. ბიჭი თავს ვულკანიზაციაში მუშაობით ირჩენს და შიგადაშიგ ხულიგნობასაც არ თაკილობს. წუპაკი და გოშკა მისი მეგობრები არიან.

გიორგი ოვაშვილმა ქართველებისთვის მძიმე თემას, აფხაზეთის ომს მოკიდა ხელი. სასიამოვნო ფაქტია როდესაც გამოდის მშობლიური პროდუქცია კინოთეატრებში და ნარკომანიის პრობლემებზე არ გიწევს ფილმის ყურება, არადა ბოლო წლებში ერთგვარ სტანდარტად იქცა წამლის მომხმარებელთა მთავარ პერსონაჟებად წარმოჩენა. ფილმში მთავარ როლს თედო ბექაური თამაშობს(ფილმშიც თედო ჰქვია), ეს სრულიად უცნობი ბავშვი თავის როლს ბრწყინვალედ ართმევს თავს და ნამუშევრის ღირსეული პროტაგონისტია.

თედო გადაწყვეტს მამის საძებნელად აფხაზეთში, ტყვარჩელში წავიდეს. რეჟისორი ცდილობს 90–იანი წლები მთელი თავისი “მშვენიერებით” გადმოსცეს მაყურებელს. ძარცვა, მანქანების გაქურდვა და აფხაზეტში გადაყვანა, განუკითხაობა საზღვარზე აფხაზეთში და ა.შ. ოღონდ ამას ისე აკეთებს, რომ ფილმის მთვარი იდეა არ დაიკარგოს.

მსახიობების თამაში ისევე როგორც სხვა თანამედროვე ქართულ ფილმებში, ვერანაირ კრიტიკას ვერ უძლებს. ან ზედმეტად ხელოვნურია ყველაფერი, ან უბრალოდ ზღვარსგადასული პათოსითაა გამსჭვალული მსახიობის საუბარი. სამწუხაროდ მსახიობები ვერ გრძნობენ სად გადის ზღვარი კინოსა და თეატრს შორის. თუმცა არის რამდენიმე პერსონაჟი რომელიც ნამდვილად დასამახსოვრებელია ფილმში – ბერდია ინწკირველი(დაური) და თამარ მესხი(მარიამი) მათთვის გამოყოფილ მცირე ქრონომეტრაჟს მშვენივრად იყენებენ და დასამახსოვრებელ სახეებს ქმნიან.  რეჟისორიც რამდენიმე შეცდომას უშვებს, როდესაც რუსი დევნილის როლზე ამტკიცებს ბიჭს რომელიც მიშა ქარელსაც ვერ აჯობებს სლავური ენის ცოდნაში, ფილმს იწყებს ძალიან მძიმედ, გრძელი და მონოტორული კადრებით.

რეჟისორს რადიკალური პოზიცია არ აქვს არჩეული კონფლიქტის წარმოჩენისას. აფხაზები “ცუდი როჟები” არ არიან და არც სიკეთისა და სიყვარულის განსხეულებას წარმოადგენენ პირიქით დავარისა და ზიტას პერსონაჟებისადმი ყველაზე ცოტა სიბრალურის გრძნობა გაგიჩნდება ადამიანს.

ფილმს ტექნიკური წუნი აქვს. ფერები ხშირად ირევა ხოლმე, სუბტიტრებშ ხშირია გრამატიკული შეცდომები. ასეთი რამე მხატვრულ ფილმში არ უნდა ხდებოდეს, შენ–ის მაგივრად ბენ არ უნდა იწერებოდეს ეკრანზე.

სიუჟეტის მთავარი ხაზი კი თედოს ბილიკებს მიუყვება, თედო სიმბოლოა მთლიანად საქართველოსი. საქართველოც თვალებს ხუჭავს როცა უჭირს და ოცნებობს გამოსავალი თავად მოადგეს კარს, თედოსთან ერთად საქართველოა ის ქვეყანა რომელიც სხვის დაკრულზე გამალებით როკავს, გურჯისტანი მამის ძიებაშია, იმ პიროვნების რომელსაც არც კი იცნობს, მაგრამ იმედი აქვს, რომ შეიფარებს ,იმ სითბოსა და სიყვარულს აჩუქებს რომელიც სიძვა დედამ მოაკლო.

ფილმს საინტერესო ფინალი აქვს. დაუკმაყოფილებლობის გრძნობას ტოვებს, თითქოს არ სრულდება, ისევე როგორც საქართველოსა და აფხაზეთის პრობლემა არ დასრულებულა. ფილმის სათაურიც ზუსტად რომ 10–იანში მოარტყა რეჟისორმა. “გაღმა ნაპირს” ვეძახით აფხაზეთს და ამით ყველაფერია ნათქვამი. სამწუხაროა, მაგრამ ფაქტია რელიქტებიღაა დარჩენილი იმ ურთიერთობისაგან რომელიც ოდესღაც აფხაზებთან გვქონდა, არადა გაუცხოება ეს კიდევ ერთი ნაბიჯია უკან სამეგრელოში. იქ სადაც შეიძლება საქართველოს საზღვარი გავიდეს, არა დეფაქტო სახელმწიფოსთან არამედ, ოფიციალურად აღიარებულ აფხაზეთთან.

 

 

 

 

 

არ იქნება ურიგო თუ კინოთეატრში ნახავთ, თვითონ შეაფასებთ ფილმს. გადასარევი ნამუშევარი არ არის, თუმცა ბოლო წლების ერთ–ერთი საუკეტესო ქართული ფილმია უდაოდ.

6/10

 

 

 

 

Advertisements

ამიერკავკასიის ჩემპიონატზე

ხვალ დილით ადრე მივემგზავრები ქალაქ ბათუმს. რა?სად?როდის?-ში ამიერკავკასიის ჩემპიონატი იმართება და მონაწილეობის მისაღებად. Tsu 1 და Tsu 2 მივემგზავრებით რათა ახლგაზრდებმა გავუსინჯოთ გემო ამიერკავკასიის ჩემპიონატის ხიბლს. ეს ჩემი პირველი თამაში იქნება მსგავს ტურნირზე, აქამდე საქართველოსა და თბილისის ჩემპიონატებით შემოვიფარგლებოდი.

არ ვიცი უკან როდის დავბრუნდები, თუ მოვახეხე იქიდან ბლოგზე დაერა რამის დავწერ თუ არადა დაბრუნებულზე შევთხზავ ახალ პოსტებს. იმედი მაქვს რომელიმე ქართული გუნდი გახდება ჩემპიონი. ჩვენ ახალგაზრდები კი თავს არ შევირცხვენთ : )

გაწკლაპუნებით სექსი ანუ ერექციის დამთრგუნველი

Search Engine Terms-ის დახედვისას დღეს სიცილი ამიტყდა. ეს არც პირველად მომხდარა და ვეჭვობ არც უკანასკნელად. საოცარ რაღაცეებს ეძებს ხოლმე ხალხი და მინდა რამდენიმე მათგანი თქვენც გაგაცნოთ, ჩემი კომენტარებით. სამწუხაროდ ყველა დღის ვერ ვნახე(დამეზარა) და მხოლოდ უკანასკნელ თვეს დასერჩილ “გენიალურ ფრაზებს” გაგაცნობთ.

1)სეფის ქალები
არ მეგონა თუ ქართველ ხალხს სეფის ქალების პრობლემა გვქონდა, აი რა მოგვიტანა ამ ამერიკანიზაციამ და უბედურებამ, გვავიწყდება ის რითაც ძლიერნი ვართ.
2)სამი.სექსუალური.გოგო
ვაფასებ ამ ადამიანს. მან იცის რა უნდა, მას ჭირდება სამი პიროვნება, თან გოგო და რაც ყველაზე მთავარია სექსუალური. თავს ვიმშვიდებ რომ ჯოკრის სათამაშოდ ეძებს ახალგაზრდებს მხოლოდ და მხოლოდ.
4)გაწკლაპუნებით სექსი(ჩემი ფავორიტი)
ლოლ. ჩემი ოცნებაა მქონდეს წკლაპუნა სექსი. გოთვერნული მქონია, ტყლაშუნაც მაგრამ აი გაწკლაპუნებით კი ვერასოდეს ვისიამოვნე.
5)შეიძლება თუ არა მამაკაცებში ნძრევა
ეს პატრიოტი უნდა იყოს. რომელსაც აწუხებს საქართველოში წამოჭრილი პრობლემები. აი იგი სვამს რიტორიკულ შეკითხვას და პასუხის ძიებაში რატომღაც ჩემს ბლოგზე შემოდის.

6)სად ცხოვრობენ ქართველი ბოზები
ვგონებ ქველმოქმედი და ეგზომ სულგრძელი ადამიანი ეწვია faukclub-ს. მისი გული დათუთქულია იმაზე ფიქრით რომ სიძვანი ამა ქვეყნისანი გარეთ იყინებიან და კერია არ აქვთ სადაც შეიძლება გათბენ. ამ შეიძლება მიამიტობით ვფიქრობ მე ასე და ამ პერსონას უბრალოლ ზედმეტი 100 ლარი აქვს დასახარჯი და “ინსტრუმენტის” გასავარჯიშებლად ეძებს “ინსტრუქტორს”
7)ცოლის გაუპატიურება ქმრის თვალწინ
აუ აი ამაზე ერთი ამბავი გამახსენდა. სკოლაში იყო ჩემთან ერთი პაცანი. პორნოების დიდი მოყვარული და ხელმარჯვე ოსტატი. რაღაც პორნოს ნახავდა მოვიდოდა სკოლაში და იწყებდა. აუ ძმამ და გაჟიმა მე მაგათი დედა შევეციო, ანდა დედა შვილმა სამზარეულოში მოტყნა ფუ მაგათიო. არადა ლოოოლ, თვითონ მონიტორს აუბედურებდა მაგათ ყურებაში ყველაზე ცუდი ისაა რომ ის მარტო არ არის , არაერთი იდენტური ყმაწვილი დაიარება თბილისის ქუჩებში
8)თბილისში ყლე გოგოები დადიან
პესმისტი მაგრამ ასეთი არ მინახავს. მაგრამ ეტყობა რომ გულით წერს და მართლა ეგრე ფიქრობს.
9)modi aicie kaba
რამდენჯერ ვუთხარი გრეჩიხას ჩემ ბლოგზე არ შემოსულიყო, მაგრამ ჯიუტი ბიჭია.
10)ერექციის დამთრგუნველი(ჩემი ფავორიტი)
თუ ბიჭმა დასერჩა მე მინდა მის მეგობრებს მივმართო. ყმაწვილებო წაიყვანეთ სადმე თქვენი ამხანაგი გააცანით ვინმე გოგო, ასე ვთქვათ დააჯახეთ ვინმეს, თქვენ არ გაწუხებთ მისი ერექცია?! დაფიქრდით როგორ მოიქცეოდა ის თქვენს ადგილას? განა ასე გაჭირვებაში მიგაგდებდათ?!
თუ გოგომ დასერჩა ვიზიარებ შენს მწუხარებას.ვერაფრით გიშველი, მხოლოდ ერთს გირჩევ ილოცე გულმხურვალედ.
11)ნებისმიერს მივცემ
მე მინდა ამ გოგოს ვუთხრა რომ მადლიერი ქართველი ერი ამას არ დაუვიწყებს არასოდეს, ვინ იცის იქნებ აიყოლიოს კიდევაც სხვები და მასშტაბური სახე მისცეს ამ ყველაფერს.
12)სექსის შემდეგ ფრაზებიდა
რესფექთ ამ სიტყვების დამსერჩავს. კაცია რა. ქალი შეაბა, ყველაფერი ხუთიანზეა, ორგაზმი არ აკლიათ, ჩაცმა და დახურვა კიდევ, ერთი ეგაა რომ სექსის შემდეგ ითრგუნება არ იცის ქალს რა უთხრას, ხოდა აი საყავრელი ადამიანისთვის რას არ გააკეთებ ადამიანი. დიდება შენ ინტერნეტო.

13)მერე ანალურად მთხოვა
მიხარია რომ ვიღაცამ გაბედა და ანალური სექსი შესთავაზა პარტნიორს. არაუშავს მეგობარო დღეს დაიბნა შენი მეწყვილე და დასერჩა როგორ უნდა მოქცეულიყო, სამაგიეროდ ხვალ მზად იქნება ყველაფრისთვის.
14)ჰიტლერის უკანასკნელი წუთები
ძალიან დიდხანს ვიფიქრე როგორ მოხვდა ეს ადამიანი ჩემთან. რაღაცა არსებობს
15)ქართული მინეტი
მიყვარს ტრადიციული ხალხი. მომწონს რომ XXI საუკუნის ფერხულში ვებმევით ნელ-ნელა ჩვენც. ძველსა და ახალს ერთმანეთს ვურევთ და ქართულ მინეტს ვიღებთ სანაცვლოდ. მეფური ჯილდოა ღმერთმანი

მიხარია რომ საქართველოში სექსი არაა მთავარი თემა.

p.s ეს ფოტოები რაღაც ზუსტად ასახავს იმ “ემოციებს” , რომელიც ამ დასერჩილ სიტყვებზე შეიძება გქონდეს ადამიანს.

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

ქართული ომები ეპიზოდი V: ავოიეე მიშას Wedding-ია

დღეს ქორწილს გადავრჩი. არა მე არ მომყავდა ცოლი და არც ჩემს მოტაცებას აპირებდა ვინმე. უბრალოდ ნათესავს მოუყვანია ცოლი და ოჯახი დაპატიჟებული ვართ. ჩემი დაჟინებული მოთხოვნით მე ქორწილში წამსვლელთა სიის მიღმა დავრჩი. ჯერ ეს ერთი “ოფიციალური” ქართული ქორწილები არაა ჩემი სტიქია,მეორეც ცეკვა არ მიყვარს, მესამე წვერის გაპარსვას ვერ ვიტან, ბოლოს სწორედ ქორწილში, რომ ვიყავი მაშინ გავიპარსე(2007 წლის ნოემბერი), ასე რომ მიზეზები მრავლად მაქვს, რომ სახლში დარჩენა მერჩივნოს “ვაგონი მიქრისზე” ცეკვას ან “ნათიას დაგარქმევზე” ნუგზარის გოგოს გამოცეკვებას.
გავკადნიერდები და მათ ვისაც უყვარს ტრადიციული ქორწილები მივცემ რამდენიმე რჩევას, თუ რა და როგორ უნდა გააკეთოს ქორწილში, რა წესები არ უნდა დაარღვიოს და რომლები ზედმიწევნით ზუსტად უნდა შეასრულოს.

რჩევები მამაკაცებს:
1) თეთრი პერანგი
აუცილებელია მამაკაცს ეცვას თეთრი პერანგი. მიზეზი ისაა, რომ როდესაც ალკოჰოლი ტვინში მიაწვება და გაწითლდება რიგითი მსმელი, თეთრ ფონზე კარგად გამოჩნდება მისი სახე. ასევე გასათვალისწინებელია ის ფაქტი, რომ ქალის გამოცეკვების დროს გაშმაგებულ სახემიღებული, თეთრი პერანგით ანგელოზისა და ეშმაკის სინთეზს მოახდენს.
2) ორი ცხვირსახოცი
აუცილებელია ჯიბით ორი ცხვირსახოცის წაღება. ერთი ცხვირს მოემსახურება, მეორე კი დასველებისა და გაწურვის შემდეგ კისერს გააგრილებს და შეხსნილ პერანგს ერთგვარ აქსესუარად მოემსახურება. პიროვნების გაგრილებასთან ერთად, ასეთი სველი ცხვირსახოცი, პატრონს კისრის ადგილას, “საროჩკის” გაშავებისგანაც დაიცავს.
3) კასტეტი
კასტეტი წაიმძღვარეთ ქორწილში უცილობლად. დამიჯერეთ თქვენს დეიდაშვილს ვინმე აუცილებლად შეხედავს ფეხებზე, რომელიც მოკლე კაბიდან უჩანს, ან საერთოდ შეურაცხადი გამოჩნდება ვინმე რომელიც მას საცეკვაოდ გამოიწვევს და თქვენ როგორც ნამდვილ ქართველს მოგიწევთ ეს პიროვნება სამაგალითოდ დასაჯოთ. რათქმაუნდა ეს გარჩევა მხოლოდ თქვენსა და იმ პიროვნებას შორის არ მოგვარდება, ეს პრობლემა გლობალურად იქცევა და მასების ჩართვას გამოიწვევს. რესტორნის(ან სეფის. გააჩნია ფული რამდენი აქვთ სიმამრ-მამათილს) უკან პრობლემის მოგვარებისას, კი კასტეტი დიდ სამსახურს გაგიწევთ.
4) პრეზერვატივი

თავდაცვის ეს საშუალება სასურველია წაიყოლო ქორწილში. თუ სიძის მხრიდან ხარ პატარძლის ბანაკში, თუ პატარძლის დაახლოებული პირი ხარ მაშინ სიძის “სასტავში”, აუცილებლად გამოჩნდება ვინმე მსუბუქი ყოფაქცევის მანდილოსანი, რომელსაც ორ ჭიქაში მოუყომარებ ყველაფერს, ერთს “მშვიდობითზე” ეცეკვები და მერე ტუალეტში გაიყვან. ხოდა ბავშვის მამობა არ გინდა მემგონი.
5) ცეკვა
ცეკვაზე უარი არ თქვათ. ჯერ ეს ერთი ვიდეო სელებრითი ვერ გახდები, მეორეც საოცარ შანს უშვებ ხელიდან სასიძო ნომერი 1-ის სახელი მოიპოვო.
ცეკვის ცოდნა არ არის ყველაფერი, მთავარია იცოდე როდის იცეკვო, ვის ეცეკვო და როგორ დაიწყო ცეკვა.
ელოდები ყველაზე ცეცხლოვან მელოდიას. დგები სკამიდან უახლოვდები მარტო მჯდომ მანდილოსანს რომელსაც არავინ ეცეკვება და მის წინ ხელებს შლი, კეცავ, ხტუნავ, ბორგავ, მოკლედ კრუნჩხვების შეტევა გემართება პლიუს თვალები გადმოყრილი გაქვს და პირი დაფჩენილი. ქალი ტაშს უკრავს და არ ტოკდება, შენ კვლავ აგრძელებ დაწოლას. ქალს სხვა მდედრები უახლოვდებიან და წამოაგდებენ. ოპაა. აქ უკვე ტაშს შემოკრავთ და როკვას იწყებთ, ძალიან ნუ იაქტიურებთ ქალსაც მიეცით შანსი შლაკების განთავისუფლდეს, ცელულუტის “მოერიოს”. ამ ცეკვის შემდეგ 15 მაგიდიდან 13-ზე თქვენზე საუბრობენ. 3 მაგიდაზე “აუ რა ბიჭი იყო, მემგონი სუხიშვილებში ცეკვავს” საუბარი მიდის. 5-ზე “ეს ბიჭი ჩემი ლალისთვის მინდა” დიალოგია გამართული. 4 მაგიდაზე “იცნობ? აუ გამაცანი რა მეც” ბაასია. უკანასკნელ მაგიდაზე კი “ეს გიას ბიჭია, ნამდვილი ვაჟკაცი ქართველია ენაცვალოს მურთაზი ბიძია”.

რჩევები მანდილოსნებს:
1) კარგი ბიჭის დაა-ს ინსტიტუტი

თუ ვინმე მოგიახლოვდებათ და ცეკვას გთხოვთ, ძალიან მაგრად აცემინეთ რომელიმე ნათესავს თუ თქვენი კავალერი კვლავ დაბრუნდები ე.ი ნამდვილად მოსწონხართ და სერიოზულად გიყურებთ, თუ არადა არ ყოფილა თქვენი ღირსი.
2) ხელთათმანი
როდესაც თქვენი მეუღლე, შეყვარებული, მამა ან უბრალოდ ნაცნობი რწყევას დაიწყებს შუბლის დაჭერა მოგიწევთ, ხოდა ათასი ბაქტერია და მიკრობია, თან ღმერთმა იცის რამდენი ასეთი შუბლის დაჭერა მოგიწევთ და ჯობია თავი დაიცვათ.
3) უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
როდესაც ის ვიზეც გული შეგტკივათ გატყვრება მის მიწასთან გასასწორებლად ახალი ფრაზებისა და გამოთქმების გამოყენება დაგჭირდებათ. აბა ეხლა ვისღა ააგდებ ნამუსზე quote-ეებით “შენ გაგისკდა მუცელი” , “ჭირი ჭამა შენმა პირმა” და ა.შ
იმედია ცოტა დაგეხმარეთ. მე კი ჩემს თავს ვუსურვებ ისეთ ქორწილებში მეაროს როგორსაც მე გავაკეთებდი.

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

When its ok to say shit

დღეს სრულიად შემთხვევით ინტერნეტში ხეტიალისას შევეჩეხე ფოტოს რომელმაც შთამაგონა ამ პოსტის დაწერა.

ალბათ(უფრო სწორედ უეჭველი) ყველას გვქონია ცხოვრებაში მომენტი როდესაც ჯანდაბას,თფუ შენი და სხვა shit-ის, ამ კონტექსტში, ქართული შესატყვისები გამოგვიყენებია საუბრისას. მოდით სიმართლეს ჩავხედოთ თვალებში(ყოველთვის მაინტერესებდა ეგ როგორ კეთდებოდა), უბრალოდ ბევრს ვწუწუნებთ და 10-იდან 7 შემთხვევაში სულ ტყუილად ვიყენებთ ამ დალოცვილ ფრაზას. “ჯანდაბას კოლოკვიუმი მაქვს დღეს”, “ბლინ შეყავრებულის დაბადების დღისთვის ფული არ მაქვს”, და ა.შ აგერ სურათს შეხედეთ, ეს არის ცხოვრების ის ეპიზოდები როდესაც თამამად შეგიძლიათ იხმაროთ ზემოთ ჩამოთვლილი სიტყვები და დამიჯერეთ ამისთვის არავინ არ გაგკიცხავთ, არც უზრდელობას დაგწამებთ და მითუმეტეს არც არავინ გეტყვით წუწუნა ხარო.

p.s რამდენიმე სახალისო ვეშჩი

ყველაფერს თავისი კამა სუტრა აქვს.

2)ყველაფერს ფულით ვერ იყიდი, სხვა დანარჩენისთვის კი  სპაიდერ სოლიტარია  არსებობს 3)უბრალოდ სუპერ პიკი

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)

Tbilisi Open Air ანუ Glastonbury ქართულად

როდესაც გავიგე, რომ Step records-ი აპირებდა თბილისში ფესტივალის გამართვას, უცხოეთიდან ჯგუფების ჩამოყვანას და ა.შ გამიხარდა ფრიად, გამიხარდა იმიტომ, რომ სწორედ ამ ლეიბლმა გასული წლის ბოლოს შარდენზე ძალიან კარგი სამი დღე აჩუქა მუსიკის მოყვარულებს. როდესაც რამდენიმე ბრიტანული ბენდი ჩამოიყვანა საქართველოში და ჩვენი სამშობლოსთვის ჯერ არ მოსმენილი და არ ნახული აპარატურა გამოიყენა.

გუშინ შარდენზე ვიყავი. როგორც ველოდი ხალხი გაცილებით მეტი იყო ვიდრე რამდენიმე თვის წინ გამართულ კონცერტებზე. მაშინ თუ მხოლოდ myspace-ელებმა და last.fm-ელებმა იცოდნენ კონცერტის შესახებ, ამჯერად ფესტივალის რეკლამამ უამრავი ტელევიზია, რადიო და პლაკატი “მოიარა”. არც გუშინდელი დღე მომეწონა და არც დღევანდელი. ძალიან სუსტი ბენდებია ჩამოყვანილი, არანაირი დრაივი არ აქვთ, არც აპარატურაა თუნდაც იმ დონის რა დონისაც ჩემს მიერ ნახსენებ კონცერტებზე იყო. შესაბამისად მუსიკის მოსმენის სურვილი არც ისე მაღალია. სამაგიეროდ ატმოსფერო არის(იყო) ძალიან მაგარი იპოდრომზე. იგრძნობა რომ მუსიკალური ფესტივალია. ნაროდი მრავალნაირია. ყველას შეხვდებით პანკს, იმოს, ინდის, მეტალისტს, არმანის ზედიან ჭაბუსებსა თუ უბრალოდ “კაი პონტის” მოყვარულებს. ყველა თავის პონტში ცეკვავს და ერთობა. ჩემს წინ ბიჭები Motel Connection-ის გამოსვლის დროს ძალიან უცნაურად ცეკვავდნენ, თუ ჩხუბობდნენ ვერ გავიგე. ხტებოდნენ ერთმანეთს ფეხებს არტყამდნენ და სალტოებს აკეთებდნენ. მე აქეთ-იქით დავეხეტებოდი. ნაცნობებსა და მეგობრებს ვეძებდი, სწორედ ასე პიკოლინა გავიცანი. თინისთან ერთად იყო, მე და თინი ქე ვიცნობთ ერთმანეთს. 😀 ყველაფერი იყიდებოდა მშობლიური ფენოვანი ხაჭაპურიდან დაწყებული რედ ბულით დამთავრებული, სხვათაშორის არც ისეთი ძვირი ფასები არ არის როგორსაც ველოდი. ლარი 1,5-ით არის გაძვირებული.

ძალიან კარგია და მიხარია რომ ასეთი ფესტივალი იმართება საქართველოში, კიდევ უფრო კარგია თუ სისტემატიური სახეს მიიღებს და საერთოდ სუპერი იქნება, თუ მაღალი დონის ბენდების ჩამოყვანაზე იზრუნებენ ორგანიზატორები. როდესაც არ იცნობ ჯგუფს ძნელია აჰყვე მას სიმღერაში, სულ სხვა მუღამი აქვს როდესაც ნაცნობ მელოდიას უსმენ ლაივში, მაგ დროს ხომ თავს ძე ღვთისად გრძნობ. დაიხვეწება ნელ-ნელა ყველაფერი, აპარატურაც გაუმჯობესდება და ბენდებიც ალბათ.

აი ასეთი უნდა იყოს ლაივი ფესტივალზე.

იმედი მაქვს რომ თბილისის ეს ფესტივალი მეორე  Glastonbury Festival-ად იქცევა და მომავალ წელს თბილისში Arctic Monkeys-ს თუ არა Franz Ferdinand-ს მაინც ვიხილავთ.

©ნიკა ესებუა(Leonard Shelby/Leito)